Γράφει ο Σταύρος Παπαγιαννάκης
Ζούμε σε μια εποχή που οι εξελίξεις τρέχουν πιο γρήγορα από ποτέ. Ό,τι μέχρι χθες φάνταζε επιστημονική φαντασία, σήμερα παρουσιάζεται ως τεχνολογικό επίτευγμα. Η πρόσφατη εντυπωσιακή επίδειξη ρομποτικής ισχύος στην Κίνα, κατά τον εορτασμό της Πρωτοχρονιάς, δεν ήταν απλώς ένα θέαμα. Ήταν ένα μήνυμα. Μια επίδειξη δύναμης. Ένα προμήνυμα του τι έρχεται.
Τα ρομπότ και η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσονται με εκθετικό ρυθμό. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, θα μπορούν να αντικαταστήσουν τον άνθρωπο σε τεράστιο ποσοστό επαγγελμάτων όχι μόνο χειρωνακτικών, αλλά και επιστημονικών, τεχνικών, δημιουργικών. Το 80% ή και το 90% της ανθρώπινης εργασίας δεν μοιάζει πλέον ασφαλές.
Και τότε τι;
Δεν φαίνεται να υπάρχει ένα ξεκάθαρο σχέδιο για το πώς θα προσαρμοστεί η κοινωνία. Πώς θα διατηρηθεί η αξιοπρέπεια, η εργασία, η ισορροπία. Η ιστορία δείχνει ότι όταν οι ανισότητες αυξάνονται και οι κοινωνίες πιέζονται υπερβολικά, οι εξελίξεις δεν είναι ειρηνικές. Το πιο σκοτεινό σενάριο; Μια μεγάλη σύγκρουση. Ένας πόλεμος μεγάλης κλίμακας, που συχνά λειτουργεί ως “reset” στην ανθρώπινη ιστορία.
Δεν γράφω αυτά τα λόγια για να τρομοκρατήσω. Τα γράφω για να αφυπνίσω.
Ήρθε η ώρα να προβληματιστούμε.
Να προετοιμαστούμε.
Να αναπτύξουμε δεξιότητες που δεν αυτοματοποιούνται εύκολα κριτική σκέψη, προσαρμοστικότητα, σωματική και ψυχική ανθεκτικότητα.
Να χτίσουμε κοινότητες και σχέσεις εμπιστοσύνης.
Το μέλλον δεν φαίνεται εύκολο. Και ίσως να έρθει πιο γρήγορα απ’ όσο περιμέναμε ή ελπίζαμε.
Προσδεθείτε. Όχι με φόβο αλλά με επίγνωση.
Γιατί όποιος βλέπει το κύμα να έρχεται, έχει τουλάχιστον την ευκαιρία να μάθει να κολυμπά.
