Γράφει ο Νίκος Κ. Χαβιάρας δ.Φ.
Η περίφημη Υδραία Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα είχε παντρευτεί δύο φορές, στα 17 και στα 30 της χρόνια, και χήρεψε ισάριθμες υπό παρόμοιες συνθήκες. Από τους δύο αυτούς γάμους είχε αποκτήσει την τεράστια περιουσία της, την οποία μέχρι το τελευταίο νόμισμα διέθεσε στον Αγώνα. Είχε σχηματίσει στρατιωτικό σώμα και στόλο (μάλιστα το πλοίο της «Αγαμέμνων», μήκους 34 μέτρων και με 18 κανόνια, ήταν για πολλά χρόνια το μεγαλύτερο της Επανάστασης), που συντηρούσε με προσωπική της δαπάνη. Από τον πρώτο της γάμο με τον Δημήτριο Γιάννουζα από τις Σπέτσες είχε αποκτήσει τρία παιδιά (Ιωάννη, Γεώργιο και Μαρία), και άλλα τρία (Σκεύω, Ελένη και Νικόλαο) από τον δεύτερο με τον επίσης Σπετσιώτη πλοίαρχο Δημήτριο Μπούμπουλη (από εκεί το «Μπουμπουλίνα»).
Είναι γνωστό ότι η κόρη της Ελένη είχε νυμφευθεί τον πρωτότοκο γιο του Θ. Κολοκοτρώνη Πάνο. Το παιδί της που σχετίζεται με όσα θα περιγράψουμε εδώ, ωστόσο, είναι ο δεύτερος γιος της Γεώργιος –ο Ιωάννης είχε ήδη σκοτωθεί από τους Τούρκους κατά την πολιορκία του Άργους. Ο Γεώργιος, λοιπόν, τον Μάιο του 1825 ερωτεύθηκε την Ευγενία Κούτση, κόρη πάμπλουτου Σπετσιώτη και συγγενή της οικογένειας, αφού ήταν κουνιάδα του ετεροθαλούς αδελφού της Μπουμπουλίνας Λάζαρου Ορλώφ (παρωνύμιο από την εμπλοκή του στα «Ορλωφικά»). Ο Γεώργιος κλέφτηκε με την Ευγενία και εγκαταστάθηκαν στο σπίτι του πατέρα του Δ. Γιάννουζα στις Σπέτσες. Εκεί κατέφθασαν στις 22 Μαΐου οργισμένοι κάποιοι Κουτσαίοι, ο Ορλώφ, αλλά και η Μπουμπουλίνα. Λογομάχησαν και πάνω στα λόγια ένας –πιθανόν ο πατέρας της Ευγενίας Ιωάννης Κούτσης- πυροβόλησε την Μπουμπουλίνα. Η σφαίρα την βρήκε στο μέτωπο και ο θάνατός της ήταν ακαριαίος. Ήταν 54 ετών.
Ας σημειωθεί ότι μόλις τον Απρίλιο του 2018 το ελληνικό Υπουργείο Άμυνας απένειμε μετά θάνατον στην Μπουμπουλίνα το βαθμό του Υποναυάρχου επί τιμή. Είχε πεθάνει πάμπτωχη, ενώ η τότε ελληνική κυβέρνηση της είχε αφαιρέσει ακόμη και το χωράφι που της είχε παραχωρήσει στο Ναύπλιο από το 1822 (αφού ήδη είχε δαπανήσει ολόκληρη την περιουσία της στον Αγώνα), εξαιτίας της αντίδρασής της στη φυλάκιση του Κολοκοτρώνη κατά τον δεύτερο εμφύλιο. Από την άλλη, η Ρωσία της είχε απονείμει το βαθμό του Ναυάρχου και το ξίφος των Μογγόλων –μοναδική τιμή στα τότε παγκόσμια χρονικά για γυναίκα- λίγο καιρό μετά από τον άδικο θάνατό της.
