Του Αριστείδη Ζαννίκου
Το κείμενο που ακολουθεί δείχνει να έχει σχέση με τη γαστρονομία. Στην πραγματικότητα σχετίζεται με την πολιτική ζωή έτσι όπως την βιώνουμε το τελευταίο διάστημα.
Γράφεται (το κείμενο) επειδή φίλος καλός με ρώτησε, προ ημερών, τι συμβαίνει και έπαψα να αρθρογραφώ. Του εξήγησα ότι τους τελευταίους μήνες συνδράμω τον, επίσης καλό φίλο, συνταξιούχο τυπογράφο Νίκο Γεωργούλη στην κοπιαστική ετοιμασία ενός ντοκιμαντέρ το οποίο θα αποτυπώνει και θα προβάλει την 85χρονη ιστορική διαδρομή του Γυμνασίου Βροντάδου από το 1941 έως σήμερα. (Θεού θέλοντος θα προβληθεί το βραδάκι της 1ης Αυγούστου στον δυτικό αύλειο χώρο του Σχολικού συγκροτήματος).
Η παρένθεση κλείνει προκειμένου να επιχειρηθεί χιουμοριστική προσέγγιση των πολιτικών «μαγειρεμάτων» μέσω των οποίων, κάποιοι μεγαλόσχημοι «σεφ» ετοιμάζονται να μας σερβίρουν όχι «γλαρόσουπα» αλλά πεντανόστιμη ψαρόσουπα γνωστή ως «κακαβιά»!
Παραδοσιακά οι παλιοί ψαράδες έφτιαχναν την κακαβιά με μικρά ψαράκια που δεν είχαν πέραση στην αγορά…Ιδού μερικά:
– Χάνοι, γύλοι, λύχνοι, χειλούδες, σπαράκια, πέρκες, καπόνια, σουλούβαρδοι κ.λ.π.. Μετά από καλό ξέπλυμα ( με θάλασσα), τα έβραζαν σε χύτρα με λίγο νερό επί 30 περίπου λεπτά, πρόσθεταν πατάτες, κρεμμύδια, σέλινο, ντομάτα, λαδάκι και αλατοπίπερο, και μετά το σούρωμα με τουλουπάνι (για να κρατηθούν τα κόκαλα) σέρβιραν την κακαβιά αχνιστή, μυρωδάτη και λαχταριστή.
Κάπως έτσι φαντάζει (τουλάχιστον στα δικά μου μάτια) και η «πολιτική κακαβιά» που μας ετοιμάζουν ειδικοί «σεφ», Έλληνες και ξένοι, αποβλέποντες προφανώς σε ίδιον όφελος και όχι βέβαια για «την ψυχή» των προγόνων τους ή για το δικό μας καλό.
Σε όσους τυχόν δεν αρέσει η κακαβιά, οι εν λόγω «σεφ» ετοιμάζουν άλλον εκλεκτό μεζέ που μπορεί να καταναλωθεί και ως κύριο πιάτο:
– ΜΑΡΙΝΑτα ψάρια (γόπες, μαρίδα ακόμα και κουτσομούρες). Μετά το τηγάνισμα, περιχυμένα με μυρωδάτη σάλτσα, όπου επικρατούν έντονα η μυρωδιά και η γεύση του ξυδιού, του σκόρδου και του δεντρολίβανου, λίγοι πολίτες μπορούν να αντισταθούν στον «πειρασμό», έστω και αν αυτός βαραίνει το στομάχι ενώ, ταυτόχρονα, απωθεί τους διπλανούς τους η έντονη «σκορδίλα».
Κακαβιά λοιπόν και ψάρια ΜΑΡΙΝΑτα εν όψει εκλογών; Ε, ναι!
Και σ’ όσους τυχόν δεν αρέσουν τέτοια εδέσματα μάλλον θα προτείνουν κάποια άλλη επιλογή. Λίγη υπομονή μέχρι να μας την ξεφουρνίσουν. Η πολιτική (όχι η πολίτικη) κουζίνα ήδη εργάζεται πυρετωδώς προς τούτο…
Υ.Γ. Στην ταβέρνα με το όνομα «ΕΛΛΑΣ» (με δύο λάμδα), τα λαχταριστά αυτά εδέσματα (κακαβιά και ψάρια ΜΑΡΙΝΑτα), ναι μεν προσφέρονται, όπως αναγράφει ο τιμοκατάλογος χωρίς όμως παράθεση τιμής δίπλα. Προφανώς αυτή θα γίνει γνωστή κατά την προσέλευση στο ΤΑΜΕΙΟ. Και ως γνωστόν «Μετά την απομάκρυνση εκ του ΤΑΜΕΙΟΥ, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται».
(παλιά ελληνική πονηριά). Καλό Καλοκαίρι, με «ήρεμα νερά».
