Το γνωστό απόφθεγμα λέει πως «η επιτυχία έχει πολλούς κηδεμόνες, ενώ η αποτυχία μένει ορφανή». Και πράγματι, η φράση αυτή αποτυπώνει με ακρίβεια μια διαχρονική παθογένεια της πολιτικής ζωής του τόπου μας.
Για δεκαετίες, μεγάλα έργα έμειναν στάσιμα. Υποσχέσεις δόθηκαν, σχέδια εξαγγέλθηκαν, αλλά στην πράξη τίποτα δεν προχώρησε. Το αποτέλεσμα ήταν ένα τέλμα που απογοήτευσε τους πολίτες και κράτησε τον τόπο πίσω.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το περιβάλλον αδράνειας, εμφανίζεται μια διαφορετική προσέγγιση. Με μεθοδικότητα, όραμα και επιμονή, ο βουλευτής Χίου Νότης Μηταράκης ανέλαβε να κινήσει διαδικασίες που για χρόνια παρέμεναν μπλοκαρισμένες. Ένα προς ένα, τα έργα αρχίζουν να μπαίνουν σε τροχιά υλοποίησης. Και σε κάθε εμπόδιο, δεν απουσιάζει αντίθετα, είναι παρών, βάζει πλάτη και αναζητά λύσεις.
Την ίδια στιγμή, δεν λείπουν οι γνωστοί καιροσκόποι. Εκείνοι που στη δική τους «βάρδια» δεν κατάφεραν ή δεν θέλησαν να προχωρήσουν τίποτα. Εκείνοι που περιορίστηκαν σε μια πολιτική του καναπέ και των εύκολων λόγων. Και τώρα, που ο δρόμος έχει ήδη ανοίξει, σπεύδουν να εμφανιστούν ως συνδιαμορφωτές των εξελίξεων, διεκδικώντας μερίδιο από μια προσπάθεια που δεν τους ανήκει.
Ο κόσμος, όμως, έχει κρίση. Βλέπει, συγκρίνει και αξιολογεί. Γνωρίζει ποιος εργάζεται με συνέπεια και ποιος ακολουθεί απλώς την πορεία των πραγμάτων. Γνωρίζει ποιος προωθεί τα έργα του τόπου και ποιοι περιορίζονται σε ρόλο κομπάρσου, αναπαράγοντας παλαιοκομματικές πρακτικές που δεν έχουν πια θέση στο σήμερα.
Σε μια εποχή που απαιτεί ευθύνη, σοβαρότητα και αποτέλεσμα, οι πολίτες καλούνται να ξεχωρίζουν την ουσία από την εικόνα. Να στηρίξουν εκείνους που αποδεδειγμένα προσφέρουν και να γυρίσουν την πλάτη σε όσους θυμούνται να εμφανιστούν μόνο όταν το έργο έχει ήδη προχωρήσει.
Γιατί, τελικά, η πρόοδος δεν χτίζεται με λόγια, αλλά με πράξεις.
