Απάντηση στο πώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι κατάφεραν να χτίσουν τις Πυραμίδες σε μία στενή, αφιλόξενη λωρίδα της ερήμου Σαχάρα, δίνουν επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας, στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με την μελέτη, τα διάσημα ταφικά μνημεία είναι πιθανό να χτίστηκαν κατά μήκος ενός χαμένου, αρχαίου παραποτάμου του Νείλου. Χάρη σε αυτόν, μετέφεραν τους τεράστιους πέτρινους όγκους για να χτίσουν τις 31 πυραμίδες, συμπεριλαμβανομένου του παγκοσμίου φήμης συμπλέγματος της Γκίζας, πριν από περίπου 4.000 χρόνια.
“Κανείς δεν ήταν βέβαιος για την τοποθεσία, το σχήμα, το μέγεθος ή την εγγύτητα αυτής της μεγάλης υδάτινης οδού στην σημερινή τοποθεσία των πυραμίδων. O ποταμός έπαιξε ρόλο-κλειδί στη μεταφορά των τεράστιων οικοδομικών υλικών και των εργατών που χρειάζονταν για την κατασκευή τους” τόνισε η επικεφαλής της έρευνας, Εμάν Γκονέιμ.
Χρησιμοποιώντας εικόνες από δορυφορικά ραντάρ, ιστορικούς χάρτες και γεωφυσικές έρευνες, η ερευνητική ομάδα κατάφερε να χαρτογραφήσει τον παραπόταμο, ο οποίος πιστεύουν ότι θάφτηκε μετά από μία μεγάλη ξηρασία καθώς και από αμμοθύελλες πριν από χιλιάδες χρόνια.
Η ανακάλυψη του εξαφανισμένου αυτού τμήματος του Νείλου, μήκους περίπου 64 χιλιομέτρων και πλάτους 200 έως 700 μέτρων, εξηγεί και την υψηλή πυκνότητα των πυραμίδων μεταξύ Γκίζας και Λιστ.
