Ο Γιώργος Ματαράγκας βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής στο πλατό της εκπομπής «Καλύτερα αργά», σε μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης με την Αθηναΐδα Νέγκα. Με τον γνώριμο, άμεσο τρόπο του, μίλησε για τη σχέση του με την πολιτική, για την ευθύνη αλλά και την παγίδα της αναγνωρισιμότητας, καθώς και για το γιατί, παρότι έχει ενεργό ενδιαφέρον για όσα συμβαίνουν γύρω μας, δεν θέλει να ξαναμπεί σε αυτόν τον χώρο.
Από τα πρώτα λεπτά της συνέντευξης, ο Γιώργος Ματαράγκας ξεκαθάρισε ότι δεν προσεγγίζει την πολιτική ως «περαστικός» ή ως κάποιος που απλώς δοκιμάζει κάτι καινούργιο. Αντιθέτως, έχει ασχοληθεί ουσιαστικά και σε διαφορετικά επίπεδα: σε σωματεία, στην περιφέρεια, ακόμη και ως υποψήφιος βουλευτής. Κι όμως, παρά τη διαδρομή του, η θέση του σήμερα είναι κατηγορηματική: δεν τον ενδιαφέρει να ξαναμπεί στην πολιτική.
Γιώργος Ματαράγκας για την πολιτική: «Δεν θα ξαναμπώ σε αυτό το χώρο»
Ο ηθοποιός περιέγραψε με καθαρότητα μια διάκριση που συχνά μπερδεύεται: άλλο το να σε νοιάζει τι γίνεται στον κόσμο και άλλο το να θέλεις να υπηρετήσεις ξανά έναν μηχανισμό που, όπως υπονοεί, έχει κανόνες και ρυθμούς που δεν ευνοούν την ουσιαστική δουλειά. Όπως είπε, το γεγονός ότι ασχολήθηκε στο παρελθόν δεν σημαίνει ότι επιδιώκει επανεμπλοκή. Σημαίνει, όμως, ότι εξακολουθεί να τον αφορά η πραγματικότητα γύρω του.
Μάλιστα, σημείωσε πως η επιθυμία του είναι να συμβάλει όσο μπορεί—ιδίως σε πεδία όπου η γνώση και η εμπειρία του έχουν πραγματικό αντίκρισμα, όπως ο πολιτισμός. Η τοποθέτησή του δεν είχε ύφος παραίτησης, αλλά περισσότερο την κόπωση ενός ανθρώπου που δοκίμασε, εργάστηκε και τελικά κατέληξε ότι ο χρόνος του μπορεί να αξιοποιηθεί καλύτερα αλλού.
«Η πολιτική εκμεταλλεύεται τους καλλιτέχνες»
Σε ένα από τα πιο αιχμηρά σημεία της κουβέντας, ο Γιώργος Ματαράγκας στάθηκε στο πώς αντιμετωπίζονται συχνά οι καλλιτέχνες όταν εισέρχονται στην πολιτική αρένα. Η θέση του ήταν ξεκάθαρη: η πολιτική εκμεταλλεύεται τους καλλιτέχνες, κυρίως μέσω της αναγνωρισιμότητας. Δεν μίλησε με όρους συνωμοσίας, αλλά ως μια πρακτική που τη βλέπουμε επανειλημμένα: ένα γνωστό πρόσωπο γίνεται «όχημα» προβολής, τραβάει βλέμματα, δημιουργεί εντυπώσεις.
Ωστόσο, εκείνος έθεσε αμέσως το κρίσιμο ερώτημα: μετά την είσοδο, μετά το «βγήκες», τι κάνεις; Γιατί, όπως υπογράμμισε, έχουν βγει πολλοί και μετά δεν κάνουν τίποτα. Η αναγνωρισιμότητα μπορεί να ανοίξει την πόρτα, δεν εγγυάται όμως ούτε έργο ούτε γνώση ούτε συνέπεια. Κατά τον ίδιο, το ζητούμενο είναι να ξέρεις τι κάνεις και να έχεις πραγματική διάθεση και ικανότητα να προσφέρεις.
Η εμπειρία του από την περιφέρεια και το «βιβλίο» προτάσεων
Ο Γιώργος Ματαράγκας έφερε ως παράδειγμα μια περίοδο κατά την οποία συμμετείχε στην περιφέρεια και εργάστηκε πάνω σε μια ολοκληρωμένη πρόταση για την Αθήνα, με έμφαση στα θέατρα, τα κοινά και όσα θα έπρεπε να αλλάξουν στον πολιτισμό. Περιέγραψε μάλιστα ότι είχε συντάξει ένα ολόκληρο «βιβλίο» προτάσεων, το οποίο πέρασε παμψηφεί και είχε αναγνωριστεί από διαφορετικές πλευρές ως ιδιαίτερα σημαντικό και ολοκληρωμένο.
Το σημείο-κλειδί στην αφήγησή του, όμως, δεν ήταν η αποδοχή που έλαβε τότε, αλλά η κατάληξη: όταν άλλαξαν τα πρόσωπα και οι διοικήσεις, η δουλειά αυτή πετάχτηκε στα σκουπίδια. Κάπως έτσι, ο ίδιος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην πολιτική ο χρόνος του πήγε χαμένος. Όχι επειδή δεν μπορεί να υπάρξει έργο, αλλά επειδή απαιτείται ένα πλαίσιο συνεργασίας, συνέχεια και άνθρωποι με τους οποίους μπορείς να δουλέψεις πραγματικά. Χωρίς αυτά, ακόμη και οι καλύτερες προτάσεις μένουν μετέωρες.
«Όλος ο κόσμος είναι μπερδεμένος»
Ο ηθοποιός επέκτεινε τη σκέψη του πέρα από το προσωπικό βίωμα και μίλησε για μια γενικότερη σύγχυση που, όπως λέει, κυριαρχεί παντού. «Όλος ο κόσμος είναι μπερδεμένος», ανέφερε, περιγράφοντας ένα τοπίο όπου οι ρόλοι δεν είναι καθαροί, οι διαδρομές των ανθρώπων δεν οδηγούν εκεί που θα έπρεπε, κάποιοι παραμένουν σε θέσεις που δεν δικαιολογούνται και το σύστημα μοιάζει να διασπάται συνεχώς σε μικρότερα κομμάτια και παρατάξεις.
Η εικόνα που σκιαγραφεί δεν είναι απλώς πολιτική· είναι κοινωνική και πολιτισμική. Μια πραγματικότητα όπου η πληροφορία περισσεύει, αλλά η κατεύθυνση λείπει· όπου οι προθέσεις δηλώνονται, αλλά το αποτέλεσμα συχνά χάνεται μέσα σε αλλαγές, αντιφάσεις και αέναη αναδιάταξη.
Τι μένει από τη στάση του Γιώργου Ματαράγκα
Η συνέντευξη του Γιώργου Ματαράγκα αφήνει μια καθαρή αίσθηση: δεν απορρίπτει το ενδιαφέρον για τα κοινά, ούτε υποτιμά την αξία της πολιτικής ως έννοια. Απορρίπτει, όμως, τον τρόπο που αυτή λειτουργεί στην πράξη όταν η αναγνωρισιμότητα γίνεται εργαλείο και όταν η δουλειά δεν έχει συνέχεια. Και γι’ αυτό επαναλαμβάνει, με τη βεβαιότητα ανθρώπου που το δοκίμασε: δεν τον ενδιαφέρει να ξαναμπεί σε αυτόν τον χώρο.
Στο τέλος, η φράση «η πολιτική εκμεταλλεύεται τους καλλιτέχνες» δεν ακούγεται απλώς ως κριτική, αλλά ως προειδοποίηση. Ότι η είσοδος ενός καλλιτέχνη στην πολιτική δεν πρέπει να γίνεται ούτε από ματαιοδοξία ούτε από πρόσκληση εντυπώσεων. Πρέπει να γίνεται με γνώση, σχέδιο και πραγματική πρόθεση για έργο—αλλιώς το μόνο που μένει είναι η εικόνα, και η ουσία χάνεται.
