Ειδικότερα, η Ματίνα Νικολάου επισήμανε αρχικά πως “ο Παναγιώτης μεγάλωσε σε μεγάλο βαθμό με τη γιαγιά του, επειδή εγώ εργαζόμουν συνεχώς. Της οφείλω πολλά γι’ αυτό”.
Υπήρχαν δυσκολίες όταν εργαζόσουν;
Όταν δούλευα πολύ, δημιουργήθηκαν κάποια κενά ανάμεσα σε εμένα και στον Παναγιώτη. Πιστεύω όμως ότι αργότερα κατάφερα να τα καλύψω. Το πιο πολύτιμο πράγμα που μπορείς να δώσεις σε ένα παιδί δεν είναι τα χρήματα, αλλά ο χρόνος σου. Ο χρόνος δημιουργεί σύνδεση, αναμνήσεις και σχέσεις ζωής. Παρ’ όλα αυτά, στην εφηβεία του δεν έτρεχα να τον ψάχνω σε μπαράκια και νυχτερινές εξόδους. Η μουσική ήταν πάντα η μεγάλη του αγάπη και του γέμιζε τον χρόνο δημιουργικά. Πιστεύω ότι οι γονείς πρέπει να καταλαβαίνουν τις ικανότητες και τις δυνατότητες των παιδιών τους.
Υπάρχουν παιδιά που από μικρά είναι εξαιρετικοί μαθητές. Τους αρέσουν το διάβασμα, το σχολείο, οι εξετάσεις. Γράφουν 18 και 19 με ευκολία. Αυτά τα παιδιά, φυσικά, έχουν μια κλίση προς τις ακαδημαϊκές σπουδές και μπορούν να προχωρήσουν στο πανεπιστήμιο. Αν όμως το παιδί σου δεν έχει έφεση στο διάβασμα, γιατί να το πιέζεις; Αν δεν μπορεί ή δεν θέλει να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο, γιατί να το αναγκάζεις; Γιατί να επιμένεις σε ένα σύστημα που βασίζεται στην αποστήθιση και δεν του ταιριάζει;
Το κάνεις για το παιδί ή για να καλύψεις τα δικά σου απωθημένα; Προβάλλεις τους δικούς σου ανεκπλήρωτους στόχους πάνω στη ζωή του παιδιού σου; Αυτό είναι ένα ερώτημα που, πιστεύω, κάθε γονιός οφείλει να θέσει κάποια στιγμή στον εαυτό του.
Όταν έλειπες από το σπίτι, είχες ενοχές;
Ναι. Τύψεις, πες το όπως θες. Αλλά έπρεπε να ζήσουμε. Εργάστηκα παντού. Και ως ηθοποιός και ως τραγουδίστρια και ως παρουσιάστρια και ως καθηγήτρια. Δεν είχα την πολυτέλεια να κάτσω στο σπίτι, να μην εργάζομαι και να αφοσιωθώ στην ανατροφή του Παναγιώτη. Κάποιος έπρεπε να εργαστεί. Αλλά και από την άλλη μεριά, ήθελα κι εγώ να δημιουργήσω μέσα από τη δουλειά μου. Γιατί η δουλειά δεν είναι μόνο λεφτά, είναι και έκφραση δημιουργίας.
Πηγή: zappit.gr
