Με αφορμή τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, η εκπομπή «Συνδέσεις» του ERTNews φιλοξένησε τη θαλάσσια βιολόγο και διευθύντρια έρευνας του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», Αναστασία Μήλιου. Από την Ικαρία, όπου βρίσκεται μία από τις πιο ενεργές ερευνητικές βάσεις του Ινστιτούτου, η κ. Μήλιου παρουσίασε την κρίσιμη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα υποθαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας στο Αιγαίο, εξαιτίας της ανεξέλεγκτης αγκυροβόλησης σκαφών και της έλλειψης θεσμοθετημένων σημείων πρόσδεσης.
Όπως εξήγησε, τα λιβάδια Ποσειδωνίας — γνωστά και ως τα «δάση της θάλασσας» — δεν είναι απλώς ένα σημαντικό κομμάτι του θαλάσσιου τοπίου. Αποτελούν καθοριστικής σημασίας οικοσυστήματα, που προσφέρουν καταφύγιο σε πλήθος θαλάσσιων οργανισμών, παράγουν οξυγόνο και συγκρατούν διοξείδιο του άνθρακα, λειτουργώντας ως «φυσικές ασπίδες» απέναντι στην κλιματική αλλαγή.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Ινστιτούτο, η απουσία θεσμικού πλαισίου που να ρυθμίζει πού και πώς αγκυροβολούν σκάφη, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, οδηγεί σε καθημερινή καταστροφή αυτών των λιβαδιών. Αρκεί ένα μόνο σκάφος με άγκυρα 50 κιλών να παρασύρει ολόκληρες ρίζες Ποσειδωνίας που χρειάζονται δεκαετίες για να επανέλθουν – αν επανέλθουν ποτέ.
«Η Ελλάδα διαφημίζεται ως “πράσινος” τουριστικός προορισμός, την ώρα που καταστρέφονται ανεπίστρεπτα κρίσιμα οικοσυστήματα», υπογράμμισε η Αναστασία Μήλιου, ζητώντας άμεση παρέμβαση από τα αρμόδια υπουργεία και την τοπική αυτοδιοίκηση. «Χρειάζεται πολιτική βούληση για να εφαρμοστούν βιώσιμες λύσεις. Δεν μιλάμε για απαγορεύσεις, αλλά για διαχείριση», τόνισε χαρακτηριστικά.
Το Ινστιτούτο «Αρχιπέλαγος» έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για τη δημιουργία θεσμοθετημένων σημείων αγκυροβόλησης, καθώς και για την υιοθέτηση καλών πρακτικών από τους ιδιοκτήτες σκαφών και τις μαρίνες. Παράλληλα, έχει ξεκινήσει εκστρατεία ενημέρωσης για την ευαισθητοποίηση των επισκεπτών, σε συνεργασία με τοπικούς φορείς και σχολεία νησιών του Αιγαίου.
Η Ποσειδωνία δεν είναι απλώς ένα φυτό. Είναι η βάση της ζωής κάτω από την επιφάνεια. Και όπως δείχνει η επιστημονική τεκμηρίωση, όταν την χάνουμε, δεν χάνονται μόνο κάποια φύκια — χάνεται ένα ολόκληρο σύστημα που μας στηρίζει πολύ πιο ουσιαστικά απ’ ό,τι φανταζόμαστε.
