Εκτιμάται ότι υπάρχουν περίπου τρία εκατομμύρια ναυάγια που βρίσκονται στα βάθη των ωκεανών. Πολλά από αυτά είναι κατασκευασμένα από ξύλο και αποτελούν ένα ιδανικό έδαφος αναπαραγωγής για τα μικρόβια της βαθιάς θάλασσας, όπως αποκαλύπτει μια νέα μελέτη.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο «Frontiers in Marine Science», αυτές οι ανθρωπογενείς κατασκευές έχουν σημαντικό αντίκτυπο στα ευαίσθητα οικοσυστήματα στον πυθμένα των ωκεανών, σε βαθμό που δεν είχε εκτιμηθεί πραγματικά στο παρελθόν.
Τα μικρόβια της βαθιάς θάλασσας που ζουν στα βυθισμένα ναυάγια βρίσκονται στο κάτω μέρος της υποβρύχιας τροφικής αλυσίδας, οπότε οι αλλαγές σε αυτά θα μπορούσαν να έχουν αντίκτυπο σε άλλες θαλάσσιες μορφές ζωής και, τελικά, σε οτιδήποτε ζει και στην ξηρά.
«Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε και να κατανοούμε τις μικροβιακές κοινότητες επειδή παρέχουν πρώιμες και σαφείς αποδείξεις για το πώς οι ανθρώπινες δραστηριότητες αλλάζουν τη ζωή στον ωκεανό», δήλωσε η μοριακή μικροβιακή οικολόγος Λέιλα Χάμνταν από το Πανεπιστήμιο του Νότιου Μισισιπή.
Η Χάμνταν και η ομάδα της επέλεξαν να μελετήσουν δύο ναυάγια του 19ου αιώνα που βρίσκονται στον Κόλπο του Μεξικού. Τοποθέτησαν κομμάτια ξύλου από πεύκο και βελανιδιά γύρω από τα ναυάγια και τα άφησαν εκεί για τέσσερις μήνες.
Οι επιστήμονες ανέκτησαν τα ξύλινα τεμάχια για να αναλύσουν τα βακτήρια, τα αρχαία και τους μύκητες. Η μικροβιακή ποικιλομορφία διέφερε ανάλογα με την εγγύτητα στις θέσεις των ναυαγίων. Το είδος του ξύλου έκανε επίσης τη διαφορά, με το ξύλο της βελανιδιάς να ευνοεί περισσότερο τη μικροβιακή βιοποικιλότητα από ό,τι το πεύκο.
Αυτό που δείχνει η νέα μελέτη είναι ότι τα ναυάγια επηρεάζουν και τη μικροβιακή ζωή κάτω από τη θάλασσα.
«Τα βιοϋμένια είναι τελικά αυτά που επιτρέπουν στους βιότοπους αυτούς να μετατραπούν σε νησίδες βιοποικιλότητας», είπε η ερευνήτρια.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι και στις δύο τοποθεσίες, η παρουσία των ναυαγίων αύξησε τον μικροβιακό πλούτο στα περιβάλλοντα ύδατα και άλλαξε τη σύνθεση και τα πρότυπα διασποράς των βιοϋμενίων που συγκρατούσαν τα μικρόβια.
Όπως αναμενόταν, πρόσθετοι παράγοντες που επηρέασαν τη μικροβιακή ζωή ήταν το βάθος του νερού και η εγγύτητα σε άλλες πηγές θρεπτικών ουσιών, όπως το δέλτα του ποταμού Μισισιπή.
Αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τη διερεύνηση του φαινομένου σε ένα ευρύτερο φάσμα περιοχών, αυτά τα αρχικά ευρήματα είναι αρκετά για να δείξουν ότι τα ναυάγια αποτελούν σημαντικό παράγοντα για την υποβρύχια βιοποικιλότητα.
Η ομάδα πίσω από αυτή την τελευταία μελέτη υποδηλώνει ότι και άλλες ανθρωπογενείς κατασκευές, όπως οι εξέδρες άντλησης πετρελαίου, θα μπορούσαν να έχουν παρόμοιο αντίκτυπο στη μικροβιακή ζωή της βαθιάς θάλασσας.
ΠΗΓΗ: Science Alert
