Ήταν κάποτε μια λίμνη, ήταν άλλοτε ένα χωριό. Κάπως έτσι ακούγεται η ιστορία της λίμνης Πουρναρίου, η οποία βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Άρτας.
Η συννεφιασμένη ημέρα αποπνέει θλίψη ανάλογη με την αίσθηση την οποία προκαλεί το τοπίο που παρουσιάζει ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Βασίλης Σιώμος.
Η λίμνη σε απογοητευτικά χαμηλή στάθμη αποκάλυψε τον προ του 1980 οικισμό Φάγκο, ο οποίος σκεπάστηκε από τα νερά του φράγματος που κατασκευάστηκε για να ελέγχει την ροή του ποταμού Αράχθου.
Η Αγγελική Καρανάτση, γεωπόνος και πρόεδρος της κοινότητος Μαρκινιάδας αναφέρει ότι λόγω της κλιματικής αλλαγή κάθε χρόνο είναι η ίδια εικόνα
«Φέτος είναι λίγο χειρότερα γιατί ο προηγούμενος χειμώνας ήταν πολύ δύσκολος, δεν έπεσαν χιόνια και δεν γέμισαν οι υπόγειοι ταμιευτήρες, ενώ για μεγάλο διάστημα δεν έβρεξε». Τα χωράφια διψούν, όπως οι ελιές, που καλλιεργούνται στην περιοχή και χρειάζονται νερό, αλλά από την λίμνη αρδεύεται μόνο ο κάμπος της Άρτας.
Σύμφωνα με την κ. Καρανάτση γίνεται ανεξέλεγκτη χρήση του νερού. Δεν υπάρχει έλεγχος και συχνά γίνεται κατάχρηση. Κάποιος ποτίζει το χωράφι του με περισσότερο από αυτό που χρειάζεται και το νερό πάει χαμένο στην θάλασσα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν το 20% του νερού πηγαίνει στην ύδρευση και το 80% στην άρδευση. Όπως λέει η κ Καρανάτση, επικαλούμενη έναν ειδικό, στα παρεπόμενα της κλιματικής αλλαγής εντάσσεται και η εξάτμιση της λίμνης το καλοκαίρι, η οποία αρκεί για να υδρευθεί η πόλη της Άρτας.
Ο οικισμός του Φάγκου είχε ένα από τα μεγαλύτερα σχολεία με 120 μαθητές, επτά καταστήματα και μετά την υποχώρηση του νερού τα κτίσματα αναδύονται σαν φαντάσματα του παρελθόντος.
Το 1980 η λίμνη είχε έκταση πάνω από 18.000 τ.χλμ. και έδωσε άλλη όψη στο τοπίο, με πολύ πράσινο και πλούσια ορνιθοπανίδα. Σήμερα ξέρες γύρω από την άδεια κοίτη αποκαλύπτουν τα πέτρινα χαλάσματα, ενώ στον ορίζοντα δεν υπάρχει κάποια ένδειξη για αισιοδοξία.
