Την τελευταία της πνοή, σε ηλικία 100 ετών, άφησε η Μαρία Σόλε Ανιέλι.
Η αδερφή του Τζάνι και λιγότερο κοσμική περσόνα της οικογένειας Ανιέλι, έφυγε πλήρης ημερών στην κατοικία της στο Τοριμπιέτρα, έξω από τη Ρώμη.
Κόμισσα (είχε παντρευτεί δύο φορές – αρχικά τον κόμη Ρανιέρι Καμπέλο ντέλα Σπίνα και μετά τον θάνατό του, τον κόμη Πίο Τεοντοράνι-Φάμπρι) και μητέρα πέντε παιδιών, δεν γοητεύτηκε ποτέ από τους τίτλους και τη μεγάλη ζωή, αλλά ούτε και από τη βιομηχανία που μεγαλούργησε η οικογένειά της.
Αντίθετα, πρόσφερε κοινωνικό έργο, χωρίς να επιδιώξει ενεργά πολιτικό ρόλο, αν και ανέλαβε επί μία δεκαετία τη δημαρχία του Καμπέλο σουλ Κλιτούννο, κωμόπολη στην κεντρική Ιταλία.
Συγκεκριμένα, διοίκησε τον δήμο από το 1960 έως το 1970, με ευρεία αποδοχή από την τοπική κοινωνία.
Παράλληλα, η Μαρία Σόλε Ανιέλι είχε έντονες ευαισθησίες για τη φύση και το περιβάλλον, κάτι που χαρακτήρισε και τον ανιψιό της, Εντοάρντο Ανιέλι, γιο του Τζάνι, μια από τις πιο τραγικές και αντιφατικές φιγούρες της δυναστείας.
Μεθοδική και χαμηλών τόνων, διετέλεσε επίσης πρόεδρος του ιδρύματος Fondazione Agnelli για δεκατέσσερα χρόνια.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως μεγάλη της αγάπη υπήρξαν και τα άλογα, ενώ το 1972, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, ο ίππος Woodland από τη δική της εκτροφή κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο σύνθετο αγώνισμα ιππασίας, με αναβάτη τον Αλεσάντρο Αρτζέντον.
