Ο αρχηγός του εθνικιστικού Κόμματος για την Ελευθερία Γκέερτ Βίλντερς, το οποίο κέρδισε τις περισσότερες έδρες στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στην Ολλανδία πριν από τρεις μήνες, όμως δεν κατάφερε να έρθει σε συμφωνία με άλλους σχηματισμούς για τη δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού, δήλωσε χθες Δευτέρα ότι η χώρα του ήταν «ο ανόητος της Ευρώπης», υποδεχόμενη τόσους πολλούς Ουκρανούς πρόσφυγες.
Ο ακροδεξιός ηγέτης αντιτίθεται στη συνέχιση της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι η Ολλανδία πρέπει να διατηρήσει τα όπλα της για να είναι σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Η συγκεκριμένη θέση αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα που χωρίζουν το κόμμα του από πιθανούς εταίρους του συνασπισμού.
«Οι Ουκρανοί έρχονται μαζικά στην Ολλανδία, όχι λόγω του πολέμου, αλλά για δωρεάν στέγαση, δωρεάν περίθαλψη και για τις δουλειές μας», δήλωσε ο Βίλντερς, για να σχολιάσει στη συνέχεια ότι «για μια ακόμη φορά, είμαστε οι ανόητοι της Ευρώπης».
Το περασμένο Σαββατοκύριακο, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε τόνισε ότι η ολλανδική υποστήριξη προς την Ουκρανία είναι εγγυημένη μακροπρόθεσμα, καθώς ο Βίλντερς δεν θα μπορέσει να βρει κυβερνητικό εταίρο πρόθυμο να υποστηρίξει τον στόχο του να την περικόψει.
Η δήλωση του Βίλντερς προκλήθηκε από άρθρο της ολλανδικής εφημερίδας Τελεγκράαφ, το οποίο παρουσιάζοντας στοιχεία της υπηρεσίας καταγραφής Ουκρανών προσφύγων ανέφερε ότι η χώρα φτάνει στο ανώτατο όριο προσφύγων που θα μπορούσε να φιλοξενήσει. Αξιωματούχος της υπηρεσίας εξήγησε στην εφημερίδα ότι το γεγονός αυτό οφείλεται κυρίως στην άφιξη Ουκρανών ανδρών που έρχονται στην Ολλανδία από άλλα κράτη μέλη της ΕΕ σε αναζήτηση εργασίας, ιατρικής περίθαλψης ή για να ξαναβρεθούν με την οικογένειά τους.
Από την έναρξη της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία πριν από σχεδόν δύο χρόνια, περισσότεροι από 100.000 πρόσφυγες από την Ουκρανία έχουν βρει καταφύγιο στην Ολλανδία.
Σύμφωνα με ένα μηχανισμό προστασίας που έθεσε προσωρινά σε εφαρμογή η ΕΕ, οι Ουκρανοί πρόσφυγες έχουν το δικαίωμα να ταξιδεύουν στην ΕΕ για να ζήσουν και να εργαστούν σε οποιοδήποτε κράτος μέλος, τουλάχιστον μέχρι τον Μάρτιο του 2025.
Πηγή: Reuters
