Ο γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας, Νικολάι Πατρούσεφ, δήλωσε σήμερα (13/3) ότι δεν είναι ακόμη γνωστό με βεβαιότητα ποιος ακριβώς ήταν ο δημιουργός και ο δράστης των εκρήξεων στους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream.
Πρόσθεσε ότι γι’ αυτό η Μόσχα επιμένει ότι είναι απαραίτητο να διεξαχθεί αντικειμενική διεθνής έρευνα για τις εκρήξεις στον αγωγό φυσικού αερίου, με τη συμμετοχή της, αναφέρει το πρακτορείο Sputnik, όπως μετέδωσε το σερβικό πρακτορείο Tanjug.
Ο Πατρούσεφ ισχυρίζεται ότι, λύνοντας το έργο της απόκρυψης των πραγματικών δραστών του εγκλήματος, όπως δήλωσε, «τα φιλοκυβερνητικά αγγλοσαξονικά μέσα ενημέρωσης, με άνωθεν εντολή, κατονόμασαν τον ένοχο – κάποια ομάδα Ουκρανών τρομοκρατών, υποδεικνύοντας ουσιαστικά για άλλη μια φορά η «τρομοκρατική φύση» του σημερινού καθεστώτος του Κιέβου».
Εκτίμησε ότι τα δημοσιεύματα του δυτικού Τύπου για εμπλοκή ορισμένων Ουκρανών στην ανατίναξη του «Βόρειου Ρεύματος» εγείρουν το ερώτημα της αξιοπιστίας μιας τέτοιας εκδοχής.
«Εάν η εφημερίδα ισχυρίζεται πομπωδώς ότι μια ομάδα Ουκρανών τρομοκρατών διεξήγαγε δολιοφθορά, πρέπει να τεθεί το ερώτημα εάν υπάρχει τέτοια ομάδα και αν είναι καταρχήν ικανή να το κάνει», είπε ο Πατρούσεφ σε συνέντευξή του στη ρωσική εφημερίδα «Argumenti i fakti».
Ο Πατρούσεφ επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Μεγάλη Βρετανία διαθέτουν μονάδες ειδικών δυνάμεων ικανές να πραγματοποιήσουν δολιοφθορές παρόμοιες με τις εκρήξεις του αγωγού φυσικού αερίου.
Όπως ανέφερε, «δεν είναι μυστικό ότι για τη διενέργεια τέτοιων δράσεων σχεδιάζονται μονάδες ειδικού σκοπού με κατάλληλο εξοπλισμό και εκπαίδευση».
«Υπάρχουν σίγουρα (μονάδες) στις ΗΠΑ και την Αγγλία». Άλλες χώρες του ΝΑΤΟ χρησιμοποιούν επίσης δύτες μάχης για να πραγματοποιήσουν αποστολές δολιοφθοράς, αλλά μόνο με την έγκριση και την υποστήριξη της χώρας που υπαγορεύει την κύρια ατζέντα στη Βορειοατλαντική Συμμαχία», δήλωσε ο Πατρούσεφ.
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, το Κίεβο ούτε κέρδισε ούτε έχασε τίποτα από την καταστροφή του αγωγού φυσικού αερίου και η εκτέλεση μιας τέτοιας, όπως είπε, «τρομοκρατικής επίθεσης» δεν ήταν απαραίτητη για το καθεστώς του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
