Από τη στήλη του Μιχάλη Κανάριου “Μαστιχοχωρούσικα Νέα” στην εφημερίδα Χιακός Λαός
Κατεβαίνοντας προς την παραλία της Κώμης αριστερά στο μικρό αλλά περήφανο λοφίσκο βρίσκεται η βίγλα της Κώμης. Μισογκρεμισμένη και αυτή συνεχίζει να υπάρχει στην διάρκεια του χρόνου για να μας θυμίζει ότι ο κόλπος της Κώμης παρατηρούνταν για τυχόν επιδρομείς.
Μέρος και αυτή του αμυντικού δικτύου της Χίου, με οπτική γωνία που ξεκινούσε από το Βενέτικο και το ακρωτήριο Ουρά μέχρι το ακρωτήρι που χωρίζει τον Άγιο Γιάννη και τα Γρίδια των Νενήτων. Πάνω σ’ αυτό το ακρωτήρι πρέπει να υπήρχε άλλη μια βίγλα για να ενώσει το δίκτυο με τις βορειότερες βίγλες. Προς τα νότια διακρίνονται καθαρά η βίγλα στην θέση Μπρουκιά που ανήκει και αυτή διοικητικά στην Κώμη και η κοντινή της βίγλα του Εμποριού που έχει απομείνει μόνο η βάση της. Η θέα πάνω από την βίγλα είναι μαγευτική. Η αμμουδερή παραλία με τα γαλαζοπράσινα νερά από την μία και ο καταπράσινος εύφορος κάμπος της Καλαμωτής από την άλλη συνθέτουν το ωραίο τοπίο. Υπάρχει αγροτικός δρόμος που φθάνει μέχρι και την βίγλα. Είναι αρκετά βατός ώστε να πλησιάζει και συμβατικό αυτοκίνητο. Με τα πόδια η διαδρομή από την παραλία της Κώμης είναι μόλις είκοσι λεπτά και πραγματικά αξίζει τον κόπο να ανέβει κανείς πεζός ώστε να απολαύσει το τοπίο.
Κυρίαρχο στοιχείο της χλωρίδας της περιοχής είναι φυσικά ο σχίνος που είναι μάλιστα καλλιεργημένος και ήμερος, καθαρός από κάτω και έτοιμος να δεχθεί τους παραγωγούς μαστίχας να τον κεντήσουν για να στάξει την μυρωδάτη μαστίχα. Αν ανεβείτε μάλιστα το καλοκαίρι προς τη βίγλα θα νιώσετε την διάχυτη μυρωδιά της Χιώτικης μαστίχας όπως μαρτυρούν οι κάτοικοι της περιοχής. Αυτός είναι και ο λόγος που η βίγλα προστάτευε τους αγρότες που εργάζονταν και τους κατοίκους που κεντούσαν τα μαστίχια ώστε να υπάρχει έγκαιρη προειδοποίηση και συγκέντρωση αυτών στο χωριό της Καλαμωτής.
Πηγή: Δημήτριος Ψαλτάκης
