Γράφει ο Παντελής Ι. Σαλλιάρης
Εδώ και χρόνια απασχολεί την κοινωνία του νοτίου τμήματος του Βροντάδου ένα οξύ κυκλοφοριακό πρόβλημα που σχετίζεται με την διέλευση των αυτοκινήτων πρός τη ΒΔ Χίο.
Μελέτες είχαν γίνει απο την εποχή του Μάρκου Μεννη για μια παράκαμψη του Βροντάδου αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Πρόσφατα η Περιφέρεια ανακίνησε το θέμα και ανέθεσε την προμελέτη σε ένα μελετητικό γραφείο το οπόιο παρουσίασε τέσσερις εναλλακτικές προτάσεις απο τις οποίες οι τρείς κατα τη άποψη μου ήταν ανεφάσμοστες είτε τεχνικά είτε γιατι η περιβαλλοντική καταστροφήστο περιαστικό δάσος και στα νερά της Κλειδούς θα ήταν ανυπολόγιστη.
Έμεινε η μία για συζήτηση η οποία τεχνικά ήταν εφικτό να φθάσει μέχρι τον «Σταυρό» (οικία Μανάρα) αλλά απο εκεί και πέρα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα μέχρι τον Άγιο Μακάριο.
Στην συνάντηση του Τοπικού Συμβουλίου Βροντάδου με την Τεχνική Υπηρεσία της Περιφέρειας τέθηκε η πρόταση απο τον κ. Σπύρο Κωστάλα για ένωση αυτής της λύσης με την λύση που κατέληγε στην δευτερη στροφή του Αίπους με ελιγμό απο τον «Σταυρό» και περα.
Τέθηκε το θέμα στους «προμελετητές» και η απάντηση ήταν κατ΄αρχήν θετική, με κάποια τεχνικά έργα ογκώδη που κάποιοι τα χαρακτήρισαν φαραωνικά.
Αυτή είναι με λίγα λόγια η πορεία του υποτιθέμενου έργου που προκάλεσε φωνές, κραυγές, κριτικές και φυσικά ανιπροτάσεις, που ο καθένας μπορεί να τις βρεί και να τις αξιολογήσει.
Εγώ απο την μεριά μου θέλω να θέσω μια σειρά απο προβληματισμούς που θα προκαλέσουν μια συζήτηση ώστε στο τέλος να συνθέσουμε και να καταλήξουμε σε μία απόφαση απο την Λαϊκή Συνέλευση που θα είναι εφικτή, αποδεκτή και εφαρμόσιμη αν θέλουμε να απορρίψουμε την πρόταση της Περιφέρειας.
Α. Υπάρχει πρόβλημα; Χρειάζεται να βρεθεί μια λύση;
Οι απαντήσεις μπορεί να είναι πολλές:
Προσωπικά πιστεύω οτι ΝΑΙ υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο και συμφωνώ με την τρίτη άποψη σύν επιπλέον και το κομμάτι Τρείς Μύλοι – Πούλου.
Β. Πιθανές λύσεις: Πολλές! Απο εφικτές μέχρι ανέφικτες μέχρι και να πηγαίνει κάποιος στην ΒΔ Χίο μέσω Καμπιών! (Ακούστηκε και αυτό)
Όμως αν σοβαρευτούμε και σκεφτούμε η όποια λύση τί παραμέτρους πρέπει να ικανοποιεί,νομίζω αυτές πρέπει να είναι οι παρακάτω:
Διατυπώνω λοιπόν μια πρόταση που νομίζω οτι ικανοποιεί τις πραπάνω παραμέτρους.
Άνοδος: Μονοδρόμηση από περιφερειακό στα Λειβάδια – Γέφυρα Αρμένη -Πούλου- Γκιούλη – Σταυρός.
Κάθοδος: Κατασκευή δρόμου απο Σταυρό προς Κουκούρικα (πάνω απο νεκροταφείο) μέχρι Φαφάλειο στάδιο και μονοδρόμιση καθόδου απο τα Σχολεία προς Πούλου – Άγιο Κήρυκο –Άγιο Ισίδωρο – Τρείς Μύλοι.
Πλεονεκτήματα:
Μειονεκτήματα:
Δεν μπορεί να δοθεί λύση στο πρόβλημα αν στους δρόμους που αναφέρθηκαν δεν απαγορευτεί η στάθμευση. Και πως θα γίνει αυτό;
Δύο χρόνια τωρα έχω γίνει μάρτυρας της προσπάθειας του Τοπικού Συμβουλίου και του Αντιδημάρχου να βρεθούν οικόπεδα για χώρους στάθμευσης. Άκαρπες όλες οι προσπάθειες πλην μιάς. Ο καθένας προτιμά το χωράφι του γεμάτο χόρτα παρά να εισπράτει ένα ενοίκιο από τον Δήμο.
Η λύση ειναι μία δυστυχώς. Να δοθεί ενα χρονικό περιθώριο έξι μηνών για εξεύρεση χώρων στάθμευσης από ιδιώτες που θα προσφέρουν χώρους έναντι ενοικίου. Και εάν παρέλθει άκαρπος ο χρόνος να περάσουμε στην διαδικασία των απαλοτριώσεων. Με κατασκευή χώρων στάθμευσης σύγχρονων με άσφαλτο – και οχι χώμα – με σηματοδότηση για τα αυτοκίνητα της περιοχής, για να μην υπάρχει η δικαιολογία στάθμευσαν άλλοι και δεν έχω που να αφήσω το αυτοκίνητό μου.
Και μένει το κομμάτι Σταυρός – Άγιος Μακάριος που θα πρέπει να απαγορευτεί η στάθμευση καιφυσικά να γίνουν παρεμβάσεις ουσίας σε κάποια σημεία.
Θεωρώ οτι άλλη λύση δεν υπάρχει αν θέλουμε να απορρίψουμε την πρόταση της περιφέρειας.
Είμαστε διατεθιμένοι; Αν όχι θέλουμε και το σκύλο χορτάτο και την πίττα ανέγγιχτη…
Και το χειρότερο είμαστε άξιοι της τύχης μας…
Καλά είναι να φωνάζουμε απο τον καναπέ μας,αλλά να φωνάζουμε με λύσεις οικονομικάεφικτές και εφαρμόσιμες.
Καμμιά λύση δεν υπάρχει χωρίς κόστος. Και το κόστος δεν μετριέται μόνο σε χρήμα.
Μετριέται κυρίως με το ξεβόλεμά μας!
