Γράφει ο Κ.Ε. Φραγκομίχαλος
Με έκπληξη μεγάλη αλλά και απογοήτευση όχι μικρή, διαβάσαμε σε χθεσινή ανακοίνωση ότι δεν έγινε δεκτή η εισήγηση της Διευθύντριας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού να λειτουργήσουν στη νήσο πρότυπο Γυμνάσιο και Λύκειο, στα οποία λόγω της ιδιότητάς τους η επιλογή των μαθητών τους γίνεται, κατά τα κρατούντα, βάσει της επιδόσεώς τους, πιστοποιούμενης δια σχετικών εξετάσεων. Αντ’ αυτού προκρίθηκε η δημιουργία δύο πειραματικών σχολείων (1ο Γυμνάσιο και 3ο Λύκειο), στα οποία η επιλογή των μαθητών επαφίεται στην τύχη, καθώς θα προκύπτει από διενεργούμενη κλήρωση.
Το δε σκεπτικό της ως άνω απόφασης είναι αφ’ ενός συντεχνιακό (η μη «συρρίκνωση» εκπαιδευτικών μονάδων), και αφ’ ετέρου η μη «κατηγοριοποίηση» των μαθητών, στο οποίο εύκολα κανείς μπορεί να επισημάνει: Πρώτον, ότι τα σχολεία πρωτίστως λειτουργούν για το συμφέρον των μαθητών και κατ’ επέκταση της κοινωνίας (αρχή ισχύουσα για όλες τις Δημόσιες Υπηρεσίες). Και δεύτερον, ότι την κατηγοριοποίηση στην εκπαίδευση (όπως λ.χ. στον αθλητισμό, τη μουσική, τη ζωγραφική κ.τ.τ.) δεν τη δημιουργεί ο άνθρωπος αλλά η φύση, η οποία για τους δικούς της λόγους -και πάντα προς όφελος της κοινωνίας- προικίζει τα επί μέρους άτομα με διαφορετικά προσόντα και ιδιότητες.
Η ίδρυση, επομένως, πειραματικών αντί των προτύπων σχολείων, ουδεμία συνιστά, στην ουσία, πρόοδο ή επιτυχία, διότι και αν ακόμα υποτεθεί ότι επιλέγονται άριστοι διδάσκοντες, η απόδοσή τους δεν θα είναι ούτε κατά προσέγγιση η επιθυμητή, αφού δεν θα έχουν και το ανάλογο μαθητικό δυναμικό, όπως ακριβώς δεν είναι η επιθυμητή απόδοση και για τον κάλλιστο των γεωργών, αν είναι άγονη και μη παραγωγική η καλλιεργούμενη από αυτόν γη.
