Γράφει η Ευγενία Γάλλου
(Β ́ Μέρος)
Η Μαρία Μοντεσσόρι, στα σχολεία της μίλησε για αυτοπειθαρχία και αυτοέλεγχο καταργώντας την τιμωρία και την επιβράβευση σε μία εποχή που η σωματική τιμωρία ήτανε η βασική μέθοδος επιβολής πειθαρχίας. Μίλησε για τα δικαιώματα του παιδιούκαι δημιούργησε ένα περιβάλλον οργανωμένο γύρω από τις σωματικές και πνευματικές ανάγκες του παιδιού τις οποίες αναγνώρισε. Δεν είδε το παιδί σαν έναν ατελή ενήλικα αλλά σαν ένα ον ολοκληρωμένο με ξεχωριστές και ιδιαίτερες ανάγκες οι οποίες θα πρέπει να γίνουνε σεβαστές. Έδωσε έμφαση στην αυτονομία και την αυτοεξυπηρέτηση του παιδιού με στόχο να κατακτήσει την ανεξαρτησία του από τον ενήλικα ενώ ταυτόχρονα δημιούργησε υλικό το οποίο να επιτρέπει την αυτοδιόρθωση.
Ένας ακόμη λόγος που μας εμπνέει ήταν είναι ότι το βασικό παιδαγωγικό εργαλείο της Μοντεσσόρι ήταν η παρατήρηση. Συχνά έλεγε στις φοιτήτριές της αναφερόμενη στο παιδί: «Vediamo che cosa fa»(Ας δούμε τι κάνει). Το υλικό που κατασκεύασε βασίστηκε στην παρατήρηση του παιδιού, όπως επίσης και πολλές από τις ασκήσεις και τα παιχνίδια στα οποία εκπαιδεύονται οι φοιτητές και οι φοιτήτριες της μοντεσσοριανής μεθόδου έχουν εμπνευστεί από την παρατήρηση της ελεύθερης αλληλεπίδραση του παιδιού με το υλικό.
«Ο ενήλικος είναι πια πλούσιος από εντυπώσεις και αδιαφορεί. Το παιδί αντίθετα είναι φτωχό κι έρχεται από το τίποτα. Ό, τι κάνει, το κάνει από την αρχή. Αυτό μονάχα νιώθει το μόχθο της δημιουργίας που μας κληροδοτεί…Είμαστε πλούσιοι γιατί είμαστε κληρονόμοι του παιδιού, που έβαλε από το τίποτα τα θεμέλια της ζωής μας. Το παιδί καταβάλλει την άμετρη προσπάθεια του πρώτου βήματος, εκείνου, που οδηγεί από το τίποτα στο κάτι, στην αρχή. Βρίσκεται τόσο κοντά στις πηγές της ζωής που δρα για να δράσει, χωρίς να ακούγεται, χωρίς να το παίρνει είδηση κανείς, έτσι όπως γίνεται με κάθε δημιουργία».
Η Μαρία Μοντεσσόρι υπήρξε φορέας πρωτοποριακών εκπαιδευτικών ιδεών, υπέρμαχος μιας νέας αγωγής, που τασσόταν υπέρ της ελευθερίας στην έκφραση, της δυνατότητας του παιδιού να διδάσκεται μόνο του, της ουσιαστικής αλληλεπίδρασης ανάμεσα στον διδάσκοντα και τον διδασκόμενο.
***
Στη χώρα μας η μοντεσσοριανή αγωγή εισήχθη το 1936 από τη γεννηθείσα στην Οδησσό παιδαγωγό Μαρία Εδελστάιν – Γουδέλη (1906-1991), που είχε μαθητεύσει κοντά στη Μαρία Μοντεσσόρι και εφάρμοσε το μοντεσσοριανό σύστημα, με τη βοήθεια του Δημήτρη Γληνού και με έναν τρόπο δημιουργικό, στο νηπιαγωγείο της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας.
Καλή σχολική χρονιά σε μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς!
(Πηγή: https://www.bovary.gr)
