Η 21η Απριλίου 1967 υπήρξε μία από τις πλέον ζοφερές ημέρες στη νεότερη ιστορία μας. Διέκοψε βίαια τη δημοκρατική πορεία της χώρας, καταλύοντας βάναυσα ελευθερίες και δικαιώματα. Αστυνόμευσε τα φρονήματα, προβαίνοντας σε απαγορεύσεις και διώξεις. Απομόνωσε την Ελλάδα από το διεθνές περιβάλλον και προκάλεσε την τραγωδία της Κύπρου, ένα ανεπούλωτο τραύμα για τον ελληνισμό.
Η επάνοδος στη δημοκρατική ομαλότητα, πριν από πενήντα χρόνια, αποτέλεσε την αφετηρία της μακρότερης περιόδου ειρήνης και ευημερίας που γνώρισε ο τόπος. Κατοχυρώθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα και παγιώθηκε το κράτος δικαίου. Αποκαταστάθηκε η δημοκρατική συνείδηση και η πολιτειακή παράδοση του λαού μας. Η Ελλάδα έγινε μέλος και εδραίωσε την παρουσία της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επιβεβαιώνοντας τη θέση της ανάμεσα στους εταίρους και συμμάχους της και αποτελώντας εγγυητή ασφάλειας και ειρήνης στην ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή.
Παρά τις κατακτήσεις όμως αυτές, η σημερινή επέτειος μας υπενθυμίζει ότι το ανεκτίμητο αγαθό της δημοκρατίας δεν είναι αυτονόητο. Η δημοκρατία διεκδικείται, κατακτάται και διαφυλάσσεται κάθε μέρα. Στην σημερινή συγκυρία, όπου οι πόλεμοι και οι πολυδιάστατες κρίσεις δοκιμάζουν τις αντοχές του πολίτη, η απαίτηση αυτή γίνεται ακόμα πιο επιτακτική. Χρέος όλων μας, ατομικό και συλλογικό, είναι η συνεχής υπεράσπισή της.