Και πρόσθεσε: «Αυτό γίνεται ακόμα και τώρα στις business. Ξεκίνησε τότε και συνεχίζεται. Είμαι ένας μαύρος Έλληνας που κάποιες φορές πάω να κάνω μια δουλειά εδώ και σου κλείνουν την πόρτα. Πας στην Αμερική και πάλι… I feel like I don’t fit. Γιατί πόσοι σαν εμένα έχουν βρεθεί ποτέ στην Ελλάδα; Είμαστε μετρημένοι στα δάχτυλα. I did feel lost. Ένιωθα χαμένος».
«Whenever I went home, home was always base. Μπαίναμε στην πόρτα και την κλείναμε και ένιωθα λες και ήμουν ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο. Παιδιά, μεγάλωσα χωρίς λεφτά, αλλά μεγάλωσα με την πιο πλούσια οικογένεια στον κόσμο. Η μητέρα μου χόρευε, έβαζε νιγηριανικά τραγούδια, μαγείρευε, ο πατέρας μου ήταν πολύ καλός μάγειρας όταν είχαμε. Και έλεγα “η ζωή είναι ωραία”. Δεν ήταν όλα καλά, αλλά πρέπει να λες “όλα καλά” και να συνεχίζεις να πηγαίνεις μπροστά, ώστε να inspire τους άλλους», κατέληξε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο