Με αφορμή την καλοκαιρινή περιοδεία της στο πλευρό του συζύγου της, Τάσου Ιορδανίδη, η Θάλεια Ματίκα μίλησε στο περιοδικό ΟΚ! και στον δημοσιογράφο Αστέρη Κασιμάτη, σε μια συνέντευξη που δεν έμεινε στα εύκολα. Με λόγο άμεσο και ανθρώπινο, η αγαπημένη πρωταγωνίστρια άνοιξε την καρδιά της για το βάρος των καθημερινών απαιτήσεων, για τις στιγμές που ένιωσε να «βουλιάζει» και για την πίεση που συχνά φορτώνονται οι γυναίκες, ειδικά μετά τα 40, προσπαθώντας να τα προλάβουν όλα.
Η Θάλεια Ματίκα δεν ωραιοποιεί την πραγματικότητα. Αντίθετα, περιγράφει με ειλικρίνεια μια εμπειρία που πολλοί αναγνωρίζουν: εκείνη την εξάντληση που έρχεται όταν προσπαθείς να είσαι ταυτόχρονα παρούσα στη δουλειά, στο σπίτι, στις σχέσεις, στις υποχρεώσεις και στις ανάγκες των άλλων, ενώ μέσα σου παλεύεις να μην χαθείς. Και μέσα σε αυτή την προσπάθεια, παραδέχεται πως έχει φτάσει «πολλές φορές σε δύσκολο σημείο».
Θάλεια Ματίκα: Όταν οι πολλοί ρόλοι δεν «συνδυάζονται» εύκολα
Στην ερώτηση για το πώς καταφέρνουν οι γυναίκες να ανταποκριθούν στους πολλούς ρόλους που έχουν επωμιστεί, η απάντησή της ήταν αιχμηρή, αλλά βαθιά αληθινή: «Δεν έχω καταφέρει να ανταπεξέλθω». Δεν πρόκειται για παραίτηση, αλλά για μια ρεαλιστική παραδοχή ότι η εικόνα της γυναίκας που τα προλαβαίνει όλα, χωρίς ρωγμές, δεν είναι πάντα εφικτή — ούτε και απαραίτητα υγιής.
Η ίδια τονίζει πως ο συνδυασμός όλων αυτών «δεν νομίζω ότι συνδυάζονται εύκολα», επισημαίνοντας κάτι που συχνά αποσιωπάται: ότι το να παλεύεις να ισορροπήσεις συνεχώς είναι ένας αγώνας φθοράς. Ιδίως όταν δεν υπάρχει ουσιαστική στήριξη ή όταν οι προσδοκίες από την κοινωνία, την οικογένεια, αλλά και από τον ίδιο σου τον εαυτό, γίνονται υπερβολικές.
«Πολλές φορές έχω βουλιάξει»: Η αλήθεια πίσω από το “super woman”
Όταν εξηγεί γιατί λέει ότι δεν τα έχει καταφέρει, η Θάλεια Ματίκα είναι ξεκάθαρη: «Πολλές φορές έχω “βουλιάξει”». Η λέξη είναι δυνατή, γιατί δεν περιγράφει απλώς κούραση, αλλά εκείνη τη στιγμή που νιώθεις πως δεν έχεις άλλο χώρο μέσα σου για να κρατήσεις τα πάντα όρθια. Είναι το σημείο που ο ρυθμός της καθημερινότητας γίνεται βάρος και η πίεση μετατρέπεται σε πνίξιμο.
Παράλληλα, μιλά για την ανάγκη να γίνει κατανοητό μέσα στο σπίτι της ότι δεν είναι «super woman». Ότι δεν γίνεται όλα να περνούν από έναν άνθρωπο, όσο ικανός ή πρόθυμος κι αν είναι. Κι αυτή η φράση λειτουργεί σαν υπενθύμιση: η βοήθεια δεν είναι χάρη· είναι αναγκαία προϋπόθεση για να κρατηθεί μια οικογένεια ισορροπημένη και ένας άνθρωπος ψυχικά παρών.
Η ίδια παραδέχεται πως δεν της αρέσει ο τίτλος «τα κατάφερα». Και ίσως έχει δίκιο: όταν η επιτυχία μετριέται με το πόσο αντέχεις χωρίς να σπάσεις, τότε ο πήχης είναι λάθος. Γι’ αυτό και υπογραμμίζει κάτι σημαντικό: οι γυναίκες δεν χρειάζεται να αναλαμβάνουν τόσους ρόλους. «Αυτό μας καταρρακώνει, δεν μας κάνει δυνατές», λέει, δίνοντας φωνή όχι μόνο στον εαυτό της αλλά και στις φίλες της, στις γυναίκες που βλέπει γύρω της να προσπαθούν, να εξαντλούνται και να νιώθουν ενοχές όταν δεν τα καταφέρνουν «τέλεια».
Μετά τα 40: «Πολύ περίεργες καταστάσεις» και νέες ισορροπίες
Η Θάλεια Ματίκα στέκεται ιδιαίτερα στο κεφάλαιο «μετά τα 40», σημειώνοντας πως οι γυναίκες βιώνουν «πολύ περίεργες καταστάσεις» προσπαθώντας να ανταποκριθούν σε όλες τις υποχρεώσεις. Είναι μια ηλικία που, για πολλές, συμπίπτει με αυξημένες επαγγελματικές απαιτήσεις, οικογενειακές ευθύνες, αλλαγές στο σώμα, αλλά και μια βαθύτερη ανάγκη αναθεώρησης: τι αντέχω, τι θέλω, τι χρειάζομαι πραγματικά;
Και εκεί ακριβώς γεννιέται η σύγκρουση. Από τη μία, ο κόσμος περιμένει από σένα να συνεχίσεις με τον ίδιο ρυθμό. Από την άλλη, εσύ αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι οι αντοχές δεν είναι ανεξάντλητες, και ότι η αυτοφροντίδα δεν είναι πολυτέλεια αλλά όρος επιβίωσης.
Η συμβουλή που θα έδινε στον νεότερο εαυτό της
Σε μια πιο προσωπική στιγμή, όταν ρωτήθηκε ποια συμβουλή θα έδινε στον νεότερο εαυτό της, η απάντηση της Θάλειας Ματίκα ήταν λιτή και ουσιαστική: «Προετοιμάσου. Η ζωή έχει εκπλήξεις και πολύ θετικές και πολύ αρνητικές». Είναι μια φράση που δεν φοβίζει, αλλά προσγειώνει. Δεν υπόσχεται ότι όλα θα πάνε καλά· υπενθυμίζει όμως ότι η ζωή έχει απρόβλεπτες στροφές και πως η ψυχική ετοιμότητα είναι δύναμη.
Ταυτόχρονα, θα του έλεγε να χαρεί τη νιότη του «χωρίς ευθύνες και χωρίς φόβους», γιατί μεγαλώνοντας «τα πράγματα αλλάζουν». Κι αυτό ίσως είναι το πιο τρυφερό της σημείο: η αναγνώριση ότι ο χρόνος φέρνει εμπειρίες, αλλά παίρνει και ελαφρότητα. Γι’ αυτό η χαρά, όταν υπάρχει, αξίζει να βιώνεται χωρίς ενοχές.
Θάλεια Ματίκα: Από την πίεση στην αποδοχή
Η συνέντευξη της Θάλειας Ματίκα δεν είναι απλώς μια εξομολόγηση. Είναι μια υπενθύμιση ότι πίσω από τους ρόλους, τις υποχρεώσεις και τις εικόνες που προβάλλουμε προς τα έξω, υπάρχει ένας άνθρωπος που κουράζεται, που φοβάται, που μερικές φορές «βουλιάζει». Και αυτό δεν είναι αδυναμία — είναι αλήθεια.
Στο τέλος, αυτό που μένει από τα λόγια της Θάλειας Ματίκα είναι η ανάγκη για πιο ανθρώπινα μέτρα: λιγότερη πίεση να τα κάνουμε όλα, περισσότερη συνεργασία μέσα στην οικογένεια, περισσότερη κατανόηση για τις φάσεις της ζωής και, κυρίως, περισσότερη αποδοχή ότι δεν χρειάζεται να είμαστε «super». Χρειάζεται απλώς να είμαστε παρούσες, αληθινές και να ζητάμε βοήθεια όταν δεν αντέχουμε.