Πέμπτη 02.07.26, 10:44. Η Αθηνά Μαξίμου βρέθηκε το πρωινό της Πέμπτης στο πλατό της εκπομπής «Νωρίς νωρίς» στην ΕΡΤ, καλεσμένη της Μαρίας Ηλιάκη και του Κρατερού Κατσούλη. Σε μια συζήτηση με ήρεμο αλλά ουσιαστικό τόνο, η αγαπημένη πρωταγωνίστρια μίλησε για κάτι που αφορά σχεδόν όλους: το πώς στεκόμαστε απέναντι στη συγχώρεση, πόσο χρόνο απαιτεί και, κυρίως, τι κόστος έχει η ανάγκη για εκδίκηση. Η Αθηνά Μαξίμου δεν έκρυψε τη θέση της και εξήγησε με καθαρά λόγια γιατί πιστεύει πως η εκδίκηση, όσο «δικαιολογημένη» κι αν μοιάζει σε μια στιγμή θυμού, τελικά επιστρέφει ως βάρος σε εκείνον που τη σκέφτεται.
Η ίδια, μιλώντας με ειλικρίνεια, έδωσε έμφαση στο ότι οι άνθρωποι συχνά ξοδεύουν χρόνο, σκέψη και ενέργεια σε μια σκοτεινή εσωτερική διαδικασία που δεν οδηγεί πουθενά. Και αυτό, όπως άφησε να εννοηθεί, δεν είναι απλώς θέμα ηθικής ή χαρακτήρα· είναι θέμα ψυχικής οικονομίας, αυτοπροστασίας και προσωπικής ελευθερίας.
Αθηνά Μαξίμου: Γιατί «μόνο κακό κάνει η εκδίκηση»
Η Αθηνά Μαξίμου σημείωσε χαρακτηριστικά πως «θεωρώ πως το να μπαίνει κανείς σε μια κατάσταση εκδικητική μόνο κακό κάνει. Νομίζω ότι χαλάς φαιά ουσία και ζωτική ενέργεια σε κάτι το οποίο είναι σκοτεινό». Με μία φράση, συνόψισε αυτό που αρκετοί αντιλαμβάνονται μετά από επαναλαμβανόμενες εμπειρίες: η εκδίκηση δεν λειτουργεί ως πραγματική αποκατάσταση, αλλά ως συνεχής ανακύκλωση του πόνου.
Στην ουσία, η εκδικητική διάθεση μοιάζει να υπόσχεται ανακούφιση, αλλά στην πράξη συντηρεί την ένταση. Σε κρατάει δεμένο με το γεγονός που σε πλήγωσε, σε αναγκάζει να το ξαναζείς νοερά και, τελικά, να παραμένεις σε σχέση εξάρτησης με αυτό που θέλεις να ξεπεράσεις. Η φράση της «χαλάς φαιά ουσία» λειτουργεί σχεδόν σαν υπενθύμιση ότι ο νους έχει περιορισμένους πόρους: όταν επενδύεις τη σκέψη σου σε κάτι σκοτεινό, αφαιρείς χώρο από όσα θα μπορούσαν να σε εξελίξουν.
Η συγχώρεση ως απελευθέρωση και όχι ως «συγκατάθεση»
Στη συνέχεια, η Αθηνά Μαξίμου μοιράστηκε μια σκέψη που, όπως είπε, είχε διαβάσει και την έχει υιοθετήσει πλήρως: «όταν μπορείς να συγχωρήσεις κάποιον, σημαίνει ότι αυτός ο κάποιος δεν σε ελέγχει πια. Οπότε αυτό είναι μια μεγάλη απελευθέρωση, αυτό δίνει η συγχώρεση».
Η διατύπωση αυτή ξεκαθαρίζει κάτι που συχνά παρεξηγείται. Η συγχώρεση δεν είναι απαραίτητα «δικαίωση» του άλλου, ούτε σημαίνει ότι ξεχνάς, ούτε ότι ακυρώνεις αυτό που συνέβη. Είναι περισσότερο μια εσωτερική μετατόπιση: το να μη δίνεις πια στον άλλον την εξουσία να καθορίζει τη διάθεσή σου, τις αντιδράσεις σου και τη ζωή σου.
Με άλλα λόγια, η συγχώρεση περιγράφεται εδώ ως πράξη αυτονομίας. Σαν να λες: «Δεν θα επιτρέψω σε αυτό που μου έκανες να συνεχίσει να ορίζει το σήμερα μου». Και αυτό, όπως τόνισε η ίδια, είναι το σημείο όπου αρχίζει η πραγματική ελευθερία.
Ο χρόνος που χρειάζεται η διαδικασία της συγχώρεσης
Η Αθηνά Μαξίμου στάθηκε και στη δυσκολία που έχει αυτή η διαδικασία, αποφεύγοντας εύκολες συμβουλές ή «συνταγές» αυτοβελτίωσης. «Είναι μια διαδικασία που δεν είναι απλή, δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος αλλά, κυρίως, χρειάζεται να ’ναι η τάση σου προς τα εκεί για να πάει κανείς παρακάτω και να απεμπλακεί από το τραύμα», πρόσθεσε στην εκπομπή.
Εδώ αναδεικνύεται μια σημαντική λεπτομέρεια: δεν αρκεί να πεις «συγχωρώ» για να τελειώσει το βάρος. Η συγχώρεση έχει στάδια, έχει πισωγυρίσματα, απαιτεί επεξεργασία και, κυρίως, μια εσωτερική πρόθεση να μην παραμένεις εγκλωβισμένος. Η λέξη «τάση» που χρησιμοποιεί είναι καθοριστική, γιατί δείχνει κατεύθυνση. Ακόμα κι αν δεν έχεις φτάσει στο τέλος, αρκεί να κινείσαι προς τα εκεί.
Το τραύμα δεν «σβήνει», αλλά μπορεί να γίνει διαχειρίσιμο
Η ηθοποιός ολοκλήρωσε τη σκέψη της με ρεαλισμό: «Όχι ότι θεραπεύεται, αλλά μπορεί να το διαχειριστεί και να πάει παρακάτω…». Η φράση αυτή κρατά ισορροπία ανάμεσα στην ελπίδα και στην αλήθεια. Δεν υπόσχεται ότι όλα εξαφανίζονται, αλλά επιβεβαιώνει ότι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει, να μεγαλώσει γύρω από την εμπειρία του και να μην αφήσει το τραύμα να γίνει ο κεντρικός άξονας της ζωής του.
Και ίσως αυτό είναι το πιο δυνατό μήνυμα από όσα είπε η Αθηνά Μαξίμου: ότι η πραγματική νίκη δεν βρίσκεται στην ανταπόδοση, αλλά στην απεμπλοκή. Στο να ξαναπάρεις πίσω τη ζωτική σου ενέργεια, να την επενδύσεις στο φως και όχι στο σκοτάδι, και να προχωρήσεις με μεγαλύτερη συνείδηση.
