Η Μαρία Ναυπλιώτου παρευρέθηκε στο πρωινό τηλεοπτικό πρόγραμμα «Πρωίαν σε είδον», όπου αναφέρθηκε στα παιδικά της χρόνια, τη σκληρή μαθητεία στο μπαλέτο και την πορεία της προς την υποκριτική. Γεννημένη στου Μακρυγιάννη, η Ναυπλιώτου μεγάλωσε με αγάπη για την τέχνη.
Όπως η ίδια ανέφερε: «Γεννήθηκα στου Μακρυγιάννη, έμενα μες στο κέντρο και οκτώ ετών πήγαμε στο Φάληρο γιατί η μαμά μου αγαπούσε τη θάλασσα». Από νεαρή ηλικία, το ενδιαφέρον της για το θέατρο και τη χορογραφία ήτανε αμείωτο.
«Όταν άνοιγε το Ηρώδειο, το Φεστιβάλ Αθηνών… έπαιρνα το λεωφορείο και πήγαινα στο Ηρώδειο για να δω παραστάσεις», είπε. Μιλώντας για τη ζωή μιας χορεύτριας, σημείωσε τις προκλήσεις που αντιμετώπισε: «Εννέα η ώρα το πρωί πιάναμε την μπάρα… μέχρι το μεσημέρι και μετά κάναμε τα θεωρητικά μαθήματα. Υπήρχε αυστηρή διατροφή, μας ζυγίζανε… Δεν είναι εύκολο πράγμα να είσαι χορευτής. Είναι μια ζωή απόλυτης πειθαρχίας». Η μεταβατική της φάση από τον χορό στην υποκριτική προσέφερε νέες προοπτικές, αλλά και ευθύνες. «Στο θέατρο είχα μάθει, και στο χορό, να υπάρχει ένας ρόλος που σε προστατεύει κάπως… Αυτό που θέλω είναι να είμαι συνεπής απέναντι στον εαυτό μου και κάθε φορά που ασχολούμαι με ένα έργο… να πηγαίνω όσο πιο σε βάθος μπορώ».
Αναφερόμενη στις προκλήσεις της υποκριτικής τέχνης, τόνισε τη σημασία της ανακάλυψης και της κατανόησης: «Περισσότερο αυτό που με απασχολεί είναι σ’ αυτά τα αχαρτογράφητα νερά… Να μπορέσω με γενναιότητα να συναντήσω και να κατανοήσω και να νιώσω τις ψυχολογικές διαδρομές του ήρωα».