Εξαφανισμένη από τα μάτια του κόσμου, ένα ενδημικό είδος αγριόγατας, επιβιώνει σε παραποτάμιες περιοχές και υγροτόπους, κυρίως στην βόρειο Ελλάδα.
Ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Μάριος Κωνσταντινίδης, παρακολουθεί επί μήνες την περιπέτεια ενός τέτοιου άγριου ζώου, το οποίο ανέλαβε να κρατήσει στην ζωή η εταιρεία προστασίας περιβάλλοντος Καστοριάς ΑΝΙΜΑ.
Έπειτα από έναν τραυματισμό, που προκλήθηκε σε τροχαίο ατύχημα, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα, χρειάστηκαν μήνες περιθάλψεως και φροντίδας για να αναρρώσει και να είναι ικανή να επιστρέψει στον φυσικό της χώρο, σύμφωνα με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο, υπεύθυνο περιθάλψεως της Εταιρείας. «Η αγριόγατα δεν έχει εξημερωθεί και το είδος της δύσκολα εντοπίζεται. Είναι διπλή στο μέγεθος από τις κοινές οικόσιτες και ιδιαίτερα άγρια».
Ο μικρός σαρκοφάγος αίλουρος βοηθά στην ισορροπία του περιβάλλοντος, καθώς τρώει μικρά τρωκτικά και οι ελπίδες αναπτερώνονται ότι θα αυξηθεί ο πληθυσμός, αρκεί να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή από τους κατοίκους. Η Felis silvestris silvestris, όπως λέγεται δεν είναι είδος για κυνήγι ή υιοθεσία και προστατεύεται από την νομοθεσία. Η «Ευρωπαϊκή Αγριόγατα» βρίσκεται στον κατάλογο με τα απειλούμενα προς εξαφάνιση είδη από το 2015.
Για την ιστορία αναφέρεται ότι στην μεσαιωνική Ισπανία η γούνα της αγριόγατας των Πυρηναίων χρησιμοποιείτο στους μανδύες και τα φορέματα της αριστοκρατίας. Ωστόσο, ήταν περιζήτητη και για την παραγωγή μιας υψηλής ποιότητας άκαυστης περγαμηνής, της λεγόμενης «περγαμηνής γάτας», χάρη στην οποία διασώθηκαν δημόσια έγγραφα του 9ου αιώνος από την Ναβάρρα.
Κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, οι ανθρώπινες δραστηριότητες στην Ευρώπη άλλαξαν το περιβάλλον και το είδος σχεδόν εξαφανίστηκε λόγω της καταστροφής των φυσικών του οικοτόπων. Ανέκαμψε αργότερα αφού κατάφερε να προσαρμοστεί σε καλλιεργημένα τοπία. Ωστόσο, σε περιοχές όπου επιχειρήθηκε η διασταύρωσή με οικόσιτες γάτες, όπως στην Σκωτία, ο πληθυσμός εξαφανίζεται.