«Πραγματικά o στρεπτόκοκκος είναι σε έξαρση εδώ και αρκετούς μήνες, από τον Ιανουάριο θα έλεγα, με κύματα τα οποία έχουν υφέσεις και εξάρσεις, αναφέρει η κ. Άννα Παρδάλη, παιδίατρος και αντιπρόεδρος της Ένωσης Παιδιάτρων Αττικής.
«Ξέρουμε όλοι ότι μια ακραία έκφραση της νόσου μπορεί να είναι σηπτική κατάσταση η οποία να κινδυνεύσει να χάσει τη ζωή του ένα παιδί». Σχετικά με το θάνατο του 7χρονου από στρεπτόκοκκο τονίζει ότι «στο συγκεκριμένο περιστατικό δεν έχουν καταλήξει τα συμπεράσματα, δηλαδή υπάρχει ένα εργαστηριακό εύρημα. Πολλές φορές όμως μπορεί ένα εργαστηριακό εύρημα να είναι να μην είναι αυτό η κύρια αιτία που θα έχει κινδυνεύσει η ζωή, να είναι μια σειρά από πράγματα και γεγονότα».
Όσον αφορά στα συμπτώματα η κ. Παρδάλη αναφέρει ότι ο στρεπτόκοκκος μπορεί να κάνει όλων των ειδών τα συμπτώματα και μπορεί να μιμηθεί και την γαστρεντερίτιδα. Δεν αποκλείεται όμως να έχει προηγηθεί και μια αλλοίωση η οποία να έριξε το ανοσοποιητικό.
Είναι μεταδοτικός; Πόσο επικίνδυνος είναι για τους ενήλικες και ποιο το σύμπτωμα «κλειδί»;
«Ο στρεπτόκοκκος είναι ένα μικρόβιο που προσβάλλει όλες τις ηλικίες. Καταλαβαίνουμε όμως ότι τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα και πιο ευμετάβλητα. Όσο συνέρχονται πολύ εύκολα τόσο μπορεί να «βουτήξουν» σε μια πολύ άσχημη κατάσταση. Τα κλασικά συμπτώματα έχουν να κάνουν με αμυγδαλίτιδα και με εξάνθημα στο δέρμα, την οστρακιά. Οι πολύ σοβαρές όμως μορφές έχουν μια πολύ γενικευμένη εικόνα και αυτό είναι που πρέπει να κρατήσουν οι γονείς. Δηλαδή συμπτώματα όπως είναι εμετοί, υψηλός πυρετός, κακό χρώμα, ένα παιδί το οποίο δεν τρώει, είναι νωθρό, όλα αυτά είναι σημάδια ότι το παιδί δεν είναι καλά και δεν αφορά μόνο το στρεπτόκοκκο, αφορά οποιαδήποτε σοβαρή μορφή μιας μικροβιακής λοίμωξης» υπογραμμίζει και σημειώνει ότι «ο πυρετός από μόνος του δεν λέει κάτι».
Όσο για το τι πρέπει να κάνουν οι γονείς η κ. Α. Παρδάλη εξηγεί ότι σωστά οι γονείς και κάνουν στρεπτ τεστ αλλά από εκεί και έπειτα δεν πρέπει να υπάρξει πανικός. «Πρέπει να σας πω ότι σε μια εποχή έξαρσης του στρεπτόκοκκου, αν κάνει κανείς έλεγχο, στο φάρυγγα των παιδιών, μπορεί τα μισά παιδιά να είναι φορείς. Αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιολογεί τα συμπτώματα πάντα και για αυτό πρέπει να συνεκτιμάται η κλινική κατάσταση με τον παιδίατρο και κυρίως να παρακολουθείται βήμα βήμα».
Μπορεί να ήταν μια ακραία εξέλιξη, είπε αναφορικά με τον θάνατο του 7χρονου, «θα δούμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Όμως κατά κανόνα όταν ενεργοποιούνται οι γονείς και ενημερώνουν και προσφεύγουν γρήγορα σε όσο το δυνατόν πιο οργανωμένες δομές υγείας, τα πράγματα πάνε καλά».
