Για άλλη μια φορά γεννά ερωτηματικά η πολιτική στάση του Αντιπεριφερειάρχη Παντελή Μπουρνιά, ο οποίος έσπευσε να ανακοινώσει με περίσσεια υπερηφάνεια ότι η Επιτροπή Περιβάλλοντος και Χωροταξίας της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου — υπό την προεδρία του — διατύπωσε ομόφωνα αρνητική γνωμοδότηση για τη δημιουργία δύο νέων δανειοθαλάμων, απαραίτητων για το έργο ολοκλήρωσης του Αεροδρομίου Χίου.
Κι ενώ το νησί αγωνιά εδώ και δεκαετίες για μια ουσιαστική αναβάθμιση των αεροπορικών του υποδομών, ο κ. Μπουρνιάς εμφανίζεται να υψώνει «σημαίες» και να μπλοκάρει μια επένδυση που φέρνει στο νησί πραγματική ανάπτυξη. Η «κοινωνική ευαισθησία» είναι, βεβαίως, καλοδεχούμενη· όταν όμως επιστρατεύεται επιλεκτικά και σε έργα με κομβική σημασία για την κοινωνία, τότε αφήνει πίσω της περισσότερες σκιές παρά φως…
Το παράδοξο; Ο ίδιος ο κ. Μπουρνιάς τονίζει ότι η απόφαση είναι γνωμοδοτική. Δηλαδή, δεν δεσμεύει κανέναν, ούτε μπορεί να σταματήσει τυπικά το έργο. Και όμως, αντί να λειτουργήσει υπεύθυνα, χρησιμοποιεί τη «γνωμοδότηση» ως όπλο, δημιουργώντας κλίμα και εντυπώσεις που βάζουν τρικλοποδιά σε ένα έργο στρατηγικής σημασίας για το νησί. Εν γνώσει του, λοιπόν, παράγει εμπόδια· κι ύστερα με περισσή άνεση μεταθέτει το βάρος στο Υπουργείο.
Η παρουσία κατοίκων από τις Καρυές στην Επιτροπή προσέφερε φυσικά το απαραίτητο σκηνικό λαϊκισμού. Οι αντιδράσεις τους έγιναν σημαία για να παρουσιαστεί η αρνητική γνωμοδότηση ως συλλογική φωνή, ενώ στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουν ότι το ζητούμενο είναι ένα: Να ολοκληρωθεί το αεροδρόμιο το συντομότερο δυνατό.
Δείτε την ανάρτησή του:
Παντελής Μπουρνιάς: Ο Αντιπεριφερειάρχης που με σημαία το «όχι» στερεί την ανάπτυξη από το νησί της Χίου
Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Μπουρνιάς μιας και έχει αναλάβει «κατά αποκλειστικότητα» μισή «κυβέρνηση» αρμοδιοτήτων — Περιβάλλον, Ενέργεια, Καινοτομία, Διαφάνεια και πάει λέγοντας…φαίνεται τελικά πως έχει ξεχάσει τον ρόλο του, καθώς ένας πολιτικός οφείλει να υπηρετεί το κοινό συμφέρον του τόπου του. Και ενώ η στιγμή αυτή έφτασε, όχι μία αλλά δύο φορές να το αποδείξει στην ουσία στον Χιακό λαό, η πράξη δείχνει άλλα: καθυστέρηση, μπλοκάρισμα και βαρύγδουπες αναρτήσεις αντί για λύσεις.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διερωτώνται πόσο τυχαίο είναι μια τέτοια εμμονή…σε ένα έργο που αφορά τη μεγαλύτερη πύλη εισόδου του νησιού;
Με λίγα λόγια, ενώ γνωρίζει πως το «όχι» του είναι τυπικά άνευ ουσίας, το αξιοποιεί για δικούς του λόγους, δημιουργώντας εντυπωσιασμούς και καθυστέρηση στο έργο.
Η Χίος δεν αντέχει άλλη οπισθοδρόμηση. Οφείλουν πολλοί να καταλάβουν ότι το αεροδρόμιο, όπως και κάθε μεγάλο έργο, δεν είναι προσωπικό πεδίο άσκησης πολιτικής ισχύος · είναι υπόθεση ανάπτυξης και εξέλιξης του τόπου μας.