Στις 12 Αυγούστου, η βόρεια Χίος βρέθηκε αντιμέτωπη με μία από τις πιο σφοδρές πυρκαγιές των τελευταίων δεκαετιών, μια φωτιά που, όπως χαρακτηριστικά περιέγραψε ο Διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Χίου, Σταύρος Καπελαρίδης, «ξεπέρασε κάθε προηγούμενο σε ταχύτητα και ένταση» από το 2002 μέχρι σήμερα.
Η πυρκαγιά ξέσπασε λίγο μετά τις 14:00 και μέσα σε ελάχιστα λεπτά εξελίχθηκε σε ανεξέλεγκτο πύρινο μέτωπο. Οι φλόγες, τροφοδοτούμενες από ισχυρούς ανέμους, εξαπλώθηκαν με κατεύθυνση προς τους οικισμούς Πισπιλούντα και Ποταμιά, ενώ μέσα σε λιγότερο από μία ώρα η φωτιά είχε ήδη φτάσει στη Βολισσό. Η ταχύτητα της εξάπλωσης αιφνιδίασε τις δυνάμεις πυρόσβεσης, οι οποίες βρέθηκαν μπροστά σε ένα φαινόμενο που, όπως παραδέχτηκε ο κ. Καπελαρίδης, «δεν άφηνε περιθώριο για άμεση κατάσβεση».
Πρώτος στόχος των πυροσβεστών ήταν η προστασία των κατοίκων. Στην Ποταμιά δόθηκε μάχη ώστε να διασφαλιστεί ότι οι οικογένειες δεν θα κινδυνεύσουν, ενώ ταυτόχρονα επιχειρήθηκε να ανακοπεί η φωτιά σε καίρια σημεία γύρω από κατοικημένες περιοχές. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες, οι καιρικές συνθήκες σε συνδυασμό με τη γεωμορφολογία του εδάφους κατέστησαν σχεδόν αδύνατη την πλήρη επιχειρησιακή αντιμετώπιση.
«Η φωτιά έτρεχε με τέτοιο ρυθμό που δεν μπορούσαμε να βρούμε ούτε ένα σημείο να την ανακόψουμε», σημείωσε ο Διοικητής της Πυροσβεστικής, υπογραμμίζοντας ότι ακόμα και με περισσότερα εναέρια μέσα, η κατάσταση θα παρέμενε εξαιρετικά δύσκολη.
Η καταστροφική αυτή πυρκαγιά ανέδειξε για μία ακόμη φορά την ανάγκη λήψης ουσιαστικών μέτρων πρόληψης. Ο κ. Καπελαρίδης τόνισε την επιτακτική σημασία καθαρισμού της βιομάζας γύρω από τους οικισμούς και την ενίσχυση της προληπτικής θωράκισης, ώστε οι κοινότητες να μην βρίσκονται εκτεθειμένες σε τόσο ακραίες απειλές.
Η Χίος μετρά τις πληγές της, ενώ η τοπική κοινωνία παραμένει σε εγρήγορση. Η εμπειρία της 12ης Αυγούστου δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη καταγραφή σε ένα μακρύ κατάλογο πυρκαγιών, αλλά μια καμπάνα κινδύνου που δείχνει πόσο ευάλωτα παραμένουν τα νησιά μας απέναντι στη δύναμη της φωτιάς.