Μετά από τρία εφιαλτικά 24ωρα, η Χίος ανέπνευσε για πρώτη φορά – έστω διστακτικά – το πρωί της Τετάρτης, 26 Ιουνίου. Οι πυροσβεστικές δυνάμεις κατάφεραν να αναχαιτίσουν τα πύρινα μέτωπα που απειλούσαν με ολοκληρωτική καταστροφή κρίσιμες περιοχές του νησιού, δίνοντας έναν συγκλονιστικό αγώνα σώμα με σώμα με τη φωτιά.
Η νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη εξελίχθηκε σε κομβικό σημείο στην εξέλιξη της πυρκαγιάς. Οι εστίες αναζωπυρώνονταν διαρκώς, με το Καμπί να μετατρέπεται σε πεδίο μάχης για τα πεζοπόρα τμήματα της Πυροσβεστικής. Οι δυνάμεις έπρεπε να κρατήσουν πάση θυσία το μέτωπο πριν αυτό φτάσει στον Κοντυλώπο – ένα φυσικό σύνορο, πέρα από το οποίο η φωτιά θα είχε ανοικτό δρόμο προς τη νότια Χίο και τις πολύτιμες μαστιχοκαλλιέργειες.
Παρά την αισιοδοξία που φέρνει η εικόνα του πρωινού, με κανένα ενεργό μέτωπο, η επιφυλακή παραμένει απόλυτη. Η εμπειρία των τελευταίων ημερών έχει καταστήσει σαφές πως τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο, ιδίως όταν οι συνθήκες – υψηλές θερμοκρασίες, άνεμοι και ξηρασία – λειτουργούν εις βάρος κάθε σχεδιασμού.
Οι επίγειες δυνάμεις παραμένουν διασκορπισμένες σε κρίσιμα σημεία για τυχόν αναζωπυρώσεις, ενώ από νωρίς το πρωί επιχειρούν εκ νέου εναέρια μέσα, για προληπτικές ρίψεις νερού.
Στην κοινωνία της Χίου, η αγωνία δίνει πλέον τη θέση της στην ανακούφιση – και παράλληλα στην οργή για την απώλεια φυσικού πλούτου και κόπων ετών. Οι κάτοικοι ζητούν απαντήσεις και στήριξη.
Ο απολογισμός της πυρκαγιάς αναμένεται βαρύς – αλλά το ότι το νησί απέφυγε την ολική καταστροφή, είναι από μόνο του ένα μικρό θαύμα που φέρει την υπογραφή των ανθρώπων που έδωσαν τη μάχη στην πρώτη γραμμή.