Γράφει ο Γιώργος Τούμπος, Πρόεδρος ΕΜΧ
Αν μπορούσαμε να περιγράψουμε τη σύγχρονη αγορά με μία μόνο λέξη, αυτή δεν θα ήταν ο «ανταγωνισμός», ούτε η «τεχνολογία».
Θα ήταν η ταχύτητα.
Ζούμε σε μια εποχή όπου οι εξελίξεις δεν τρέχουν απλώς τηλεμεταφέρονται. Από την καταιγιστική άνοδο της Τεχνητής Νοημοσύνης και την Παγκοσμιοποίηση, μέχρι τις διαρκείς οικονομικές ανακατατάξεις, το επιχειρηματικό περιβάλλον θυμίζει κινούμενη άμμο. Σε αυτό το σκηνικό, ο εκσυγχρονισμός δεν είναι πλέον ένα πολυτελές εγχείρημα για το μέλλον. Είναι το μοναδικό αντίδοτο στη στασιμότητα.
Ιστορικά, η επιτυχία ενός Συνεταιρισμού βασιζόταν στη σταθερότητα: ένα δοκιμασμένο προϊόν, μια πιστή πελατεία, μια ξεκάθαρη ιεραρχία. Σήμερα, όμως, η εμμονή στη σταθερότητα μπορεί να αποβεί μοιραία. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, για τον Συνεταιρισμό είναι το να συνεχίσει να κάνει “αυτό που δούλευε πάντα”, σε έναν κόσμο που δεν είναι πια ο ίδιος.
Τι σημαίνει όμως πραγματικά «εκσυγχρονισμός»; Δεν πρόκειται απλώς για την αγορά νέων λογισμικών ή την ψηφιοποίηση των εγγράφων. Ο πραγματικός εκσυγχρονισμός είναι βαθιά πολιτισμικός. Αφορά τη δημιουργία μιας κουλτούρας που αγκαλιάζει την αλλαγή, επενδύει στους ανθρώπους της και μετατρέπει την επιχείρηση από έναν δυσκίνητο οργανισμό σε έναν ζωντανό, προσαρμοστικό μηχανισμό.
Ήταν 27 Ιανουαρίου 2025, όταν μετά από πολύμηνες εσωτερικές συζητήσεις με τα στελέχη της Ένωσης και το Διοικητικό Συμβούλιο, αποφασίσαμε να καλέσουμε τα Διοικητικά Συμβούλια των Πρωτοβάθμιων Συνεταιρισμών Μαστιχοπαραγωγών, μαζί με τους Αντιπροσώπους τους, για να εκκινήσουμε την διαδικασία διαβούλευσης και συζήτησης για το αύριο του Συνεταιρισμού.
Επακολούθησαν μετά απ αυτή την συνάντηση άλλες επτά (7) συναντήσεις, με τελευταία την συνάντηση στο Μουσείο Μαστίχας στις 27 Απριλίου 2026.
Σε όλες τις συναντήσεις αναλύθηκαν τόσο οι προοπτικές του Οργανισμού, όσο και τα προβλήματα τα οποία έχρηζαν Διοικητικών παρεμβάσεων έτσι ώστε ο Οργανισμός να μπορέσει να αναπτύσσεται με υψηλούς ρυθμούς.
Από τα τέσσερα βασικά ζητήματα που συνεχώς εξετάζαμε όλο αυτό το διάστημα στις συναντήσεις το 1ο αφορούσε την ενδεχόμενη Φορολόγηση των Πλεονασμάτων, το 2ο την εκτεταμένη και αυξητική τάση του λαθρεμπορίου Μαστίχας, και το 3ο την καταστατική δομή της Ένωσης, η οποία την έφερνε σε αδυναμία άντλησης ενισχύσεων από Κοινοτικά Προγράμματα.
Κοινός παρονομαστής και συμπέρασμα : η σημερινή δομή του Οργανισμού αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα περαιτέρω ανάπτυξης.
Σημειώνω εδώ, ότι δεδομένης της εμπειρίας μας, από το πρόσφατο παρελθόν όπου με το σχέδιο νόμου του μετέπειτα Ν.4384/2016, και το σχέδιο του μετέπειτα Ν.4492/2017 όπου μονομερώς μνετατρεπόταν η ΕΜΧ σε Πρωτοβάθμιο Αγροτικό Συνεταιρισμό, ζητήσαμε και διαβουλευτήκαμε με τους εκπροσώπους των Συνεταιρισμών, το ενδεχόμενο να δράξουμε το ευνοϊκό νομοθετικό καθεστώς – που η Ένωση Μαστιχοπαραγωγών με ενέργειες της είχε επιτύχει-, με το ισχύον άρθ. 36 του Ν.4673/2020, έτσι ώστε η όποια μετατροπή να γίνει με όρους της Γενικής μας Συνέλευσης.
Αυτό συνοπτικά είναι το Ιστορικό.
Στις 4 Μαϊου 2026 η Ένωση αποστέλλει επιστολή σε όλους τους Συνεταιρισμούς όπου Αυτολεξεί ζητά :
“….και κατόπιν της σχετικής απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου για την έναρξη διαδικασίας διαβούλευσης με στόχο την μετατροπή της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου σε Πρωτοβάθμιο Αναγκαστικό Συνεταιρισμό, σας καλούμε μέσω της παρούσας να προχωρήσετε στην σύγκληση Γενικής Συνέλευσης με θέμα την αποτύπωση της βούλησης των μελών σας αναφορικά με την εκκίνηση της ανωτέρω διαδικασίας. Διευκρινίζεται ότι η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης αφορά αποκλειστικά την βούληση του Συνεταιρισμού για την έναρξη της διαδικασίας μετατροπής και όχι την Τελική έγκριση της, η οποία θα προκύψει σε επόμενο στάδιο, μετά την ολοκλήρωση της διαβούλευσης”
Αυτό ήταν το κείμενο της σε Ελληνική γλώσσα.
4 Μαίου 2026. Από την επομένη ξεκινά το γνωστό παιχνίδι. Φυλλάδια στα χωριά, άρθρα επί άρθρων στον Τοπικό τύπο, πανό με αγωνιστικό οίστρο, ανυπόστατες και ψευδείς φήμες και διαρροές στις τοπικές κοινωνίες, με βασικό σκοπό, την παραπληροφόρηση και σύγχυση των Μαστιχοπαραγωγών, την λάσπη στο Διοικητικό Συμβούλιο, και στους εργαζομένους της ΕΜΧ, την Τρομολαγνεία με την επίκληση της καραμέλας για “επικείμενους Επενδυτές”, , κι όλα αυτά γιατί?
Γιατί για πρώτη φορά ζητήσαμε από τους φυσικούς μας εντολοδόχους τους Μαστιχοπαραγωγούς μέσω των Γενικών τους Συνελεύσεων να λάβουν απόφαση.
Επισημαίνω εδώ, ότι σε κανένα σημείο της διαδικασίας των ΓΣ, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης δεν επενέβη, σε αντίθεση με τους γνωστούς και μη εξαιρετέους, που περιδιάβαιναν τα χωρία και μέσω φυλλαδίων και ασυνάρτητων σεναρίων προσπάθησαν να χειραγωγήσουν τις αποφάσεις των παραγωγών.
Το αποτέλεσμα των Γενικών Συνελεύσεων : ΝΑΙ στην διαβούλευση αποφάσισαν οι Συνεταιρισμοί που δεσμεύουν 33 αντιπροσώπους με παραγωγική ικανότητα 110 και ΟΧΙ στην διαβούλευση αποφάσισαν οι Συνεταιρισμοί που δεσμεύουν 27 αντιπροσώπους και 68 τόνους Μαστίχα.
Έχοντας αναλύσει επαρκώς το ιστορικό του θέματος που αφορά την διαβούλευση, θεωρώ σκόπιμο να προχωρήσω στην επόμενη ενότητα.
Και πρώτο θέλω να σταθώ στην φορολογία των Πλεονασμάτων.
Η Ένωση ως Δευτεροβάθμιος Συνεταιρισμός έχει μέλη της τους 20 Πρωτοβάθμιους Συνεταιρισμούς, οι οποίοι με την σειρά τους έχουν μέλη το σύνολο των Μαστιχοπαραγωγών.
Εδώ και αρκετά χρόνια η Ένωση λειτουργώντας με κριτήρια επιχειρηματικά παρουσιάζει υψηλή ανάπτυξη και κερδοφορία, με αποτέλεσμα τα εξαγόμενα κέρδη να μοιράζονται στους παραγωγούς με τους οποίους συναλλάσσεται. Να επισημάνω επίσης εδώ ότι οι Πρωτοβάθμιοι Συνεταιρισμοί εδώ και δεκαετίες δεν έχουν κανενός είδους εμπορική συναλλαγή με τα μέλη τους.
Για τον μερισμό των πλεονασμάτων/ κερδών, τα υπηρεσιακά στελέχη πέρυσι τον Απρίλιο 2025 επισήμαναν στο Διοικητικό Συμβούλιο, ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι πρέπει να φορολογούνται. Το Διοικητικό Συμβούλιο της EMX ομόφωνα αποφάσισε και έλαβε σχετική γνωμοδότηση από μια από τις μεγαλύτερες Διεθνώς Ελεγκτικές εταιρείες, η οποία Γνωμοδότηση συνηγορούσε σε αυτό.
Η προαναφερόμενη γνωμοδότηση μαζί με Υπηρεσιακό Σημείωμα της Προϊσταμένης της Οικονομικής Διεύθυνσης, τέθηκε ως θέμα στην Ετήσια Γενική Τακτική Συνέλευση της ΕΜΧ την 14η Ιουνίου 2025, όπου τελικά από το σώμα, αποφασίστηκε η διανομή του πλεονάσματος, και η απαλλαγή διαχρονικά από κάθε ευθύνη του Διοικητικού Συμβουλίου και των στελεχών που εμπλέκονται στην κατάρτιση των Οικονομικών Καταστάσεων.
Με δεδομένο όμως το πρόβλημα, και για να μην μπαίνει σε κίνδυνο ο Οργανισμός, αποφασίσαμε να πάρουμε και 2η γνωμοδότηση από μια άλλη εξίσου μεγάλη Διεθνή Ελεγκτική Εταιρεία η οποία και αυτή κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα. Για όλα τα παραπάνω ενήμερα ήταν τα Διοικητικά Συμβούλια των Πρωτοβάθμιων Συνεταιρισμών όσο και οι Αντιπρόσωποι τους.
Με το κλείσιμο εντός τους τρέχοντος μηνός Ιουνίου 2026, των Οικονομικών Καταστάσεων έτους 2025, οι Ορκωτοί Ελεγκτές έθεσαν θέμα αναδρομικής υποβολής των τροποποιητικών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος προηγούμενων ετών, ως απαραίτητή προϋπόθεση εφαρμογής του Νόμου. Εννοείται ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού, ομόφωνα αποφάσισε να ακολουθηθεί ότι προβλέπεται από την Νομοθεσία, όπως θεωρώ αυτονόητο ότι το σύνολο των Μαστιχοπαραγωγών επιθυμεί και απαιτεί η Ένωση να λειτουργεί σε πλαίσιο απόλυτης νομιμότητας και διαφάνειας.
Στο δεύτερο θέμα που θέλω να σταθώ είναι το θέμα της Παραοικονομίας που ανθεί, δυναμικά αυξανόμενη, γύρω από την Μαστίχα.
Η Μαστίχα στις μέρες μας, είναι ένα ευρέως γνωστό προϊόν, που με τις επενδύσεις του ομίλου της ΕΜΧ καταφέρνει να πρωταγωνιστεί σε όλο τον κόσμο, καταγράφοντας υψηλές υπεραξίες. Η ανάπτυξη αυτή έχει δημιουργήσει φαινόμενα παραοικονομίας, – που για να μην κρυβόμαστε – πρωταγωνιστές αυτής της διαδικασίας είναι και παραγωγοί μέλη της ΕΜΧ, οι οποίοι χρησιμοποιώντας το υπάρχων καθεστώς κερδοσκοπούν εις βάρος της Ένωσης και των Μαστιχοπαραγωγών.
Οι Πρωτοβάθμιοι Συνεταιρισμοί ενώ καταστατικά και πρακτικά θα έπρεπε να έχουν τον έλεγχο της πρωτογενούς παραγωγής και αντίστοιχα την διαχείριση των καταστατικών προβλέψεων στα μέλη τους, αδυνατούν. Αυτό δημιουργεί πολύ σοβαρά προβλήματα διάθεσης, προγραμματισμού παραγωγής, αλλά και προοπτικής για το προϊόν και τον Ένωση. Χαρακτηριστικά σας αναφέρω ότι με την εσοδεία 2025- 2026 ξαναγυρίσαμε σε παραγωγικό τονάζ εσοδείας 2019-2020, με μια συνεχώς μειούμενη παραγωγική δυναμική.
Και κλείνω με το Τρίτο θέμα.
Είναι αδύνατον για μια Συνεταιριστική Επιχείρηση σήμερα να επιβιώσει αν δεν έχει την δυνατότητα να αντλήσει κεφάλαια και ενισχύσεις από Κοινοτικούς πόρους. Η Ένωση όπως λειτουργεί σήμερα όλο και δυσκολότερα μπορεί να επιτύχει αυτό τον σκοπό.
Τελειώνοντας αυτή μου την παρέμβαση θέλω να επισημάνω το εξής :
Αυτά που έχουμε επιτύχει όλοι μαζί στην Ένωση είναι κάτι πολύ μεγάλο. Ο Οργανισμός κινείται με αναπτυξιακά άλματα, όπου ο παραγωγός είναι ο μεγάλος κερδισμένος. Αυτή η επιτυχία δεν αρέσει, απέναντι της έχει τον Παραγοντισμό, τον Τοπικισμό, και την νοοτροπία που θέλει την Ένωση παραμάγαζο ιδεοληψιών, ρουσφετολογικών επιθυμιών, και μιας κατάστασης που ο Συνεργατισμός θα συνεχίσει να είναι εργαλείο πλουτισμού των “κουτοπόνηρων” και όχι των παραγωγών.
Στην επερχόμενη Τακτική Γενική Συνέλευση θα αναλυθούν όλα τα παραπάνω σχολαστικά και ονομαστικά.
