Γράφει ο Σταύρος Παπαγιαννάκης
Κάθε φορά που εμφανίζεται ένας νέος πολιτικός σχηματισμός με σύνθημα την «ελπίδα», πολλοί πολίτες αισθάνονται ξανά το ίδιο γνώριμο συναίσθημα: την ανάγκη να πιστέψουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Είναι ανθρώπινο. Ιδίως σε εποχές οικονομικής πίεσης, ανασφάλειας και απογοήτευσης από το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Όμως η ιστορία μάς έχει ήδη διδάξει ότι η ελπίδα χωρίς σχέδιο, εμπειρία και αίσθηση ευθύνης μπορεί να εξελιχθεί σε εθνικό κίνδυνο.
Η χώρα πέρασε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο όταν η διακυβέρνηση του Alexis Tsipras επιχείρησε να κυβερνήσει περισσότερο με συνθήματα και λιγότερο με ρεαλισμό. Οι υποσχέσεις για εύκολες λύσεις, οι συγκρούσεις χωρίς στρατηγική και οι πειραματισμοί με την οικονομία κόστισαν ακριβά σε επιχειρήσεις, εργαζομένους και οικογένειες. Η αβεβαιότητα εκείνης της περιόδου δεν ήταν θεωρία· ήταν κλειστές τράπεζες, φόβος και μια κοινωνία διχασμένη.
Και σήμερα εμφανίζονται ξανά πολιτικοί «σωτήρες», συχνά χωρίς διοικητική εμπειρία, χωρίς σοβαρή κυβερνητική προετοιμασία και χωρίς αποδεδειγμένη ικανότητα διαχείρισης κρίσεων, ζητώντας από τους πολίτες να τους εμπιστευτούν τις τύχες της χώρας.
Το ερώτημα είναι απλό αλλά κρίσιμο: αντιλαμβάνονται το βάρος της ευθύνης που ζητούν να αναλάβουν;
Η πολιτική δεν είναι τηλεοπτικό πάνελ ούτε σύνθημα στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι αποφάσεις που επηρεάζουν μισθούς, συντάξεις, επενδύσεις, εθνικά θέματα και τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας. Στις δύσκολες στιγμές δεν αρκούν οι καλές προθέσεις. Χρειάζονται γνώσεις, ψυχραιμία, εμπειρία και ικανότητα να λαμβάνονται δύσκολες αποφάσεις υπό πίεση.
Οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν ανανέωση στην πολιτική ζωή. Δεν είναι όμως υποχρεωμένοι να μετατρέπουν τη χώρα σε πεδίο δοκιμών για κάθε νέο και άπειρο πολιτικό εγχείρημα που υπόσχεται «ελπίδα». Η δημοκρατία χρειάζεται νέες ιδέες, αλλά χρειάζεται και σοβαρότητα. Γιατί όταν αποτυγχάνει μια κυβέρνηση, το κόστος δεν το πληρώνουν οι πολιτικοί· το πληρώνει η κοινωνία.
Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλους πειραματισμούς. Οι πολίτες πλέον δεν αναζητούν μεσσίες. Αναζητούν υπευθυνότητα, σχέδιο και ανθρώπους που να γνωρίζουν τι σημαίνει να κρατάς στα χέρια σου το τιμόνι μιας χώρας σε δύσκολες εποχές.