Connect with us

Hi, what are you looking for?

ΑΠΟΨΕΙΣ

Η γυναίκα και οι λογοτέχνες

Του Κωνσταντίνου Βολάκη 

Είναι φυσικό, ένα από τα αγαπημένα θέματα της λογοτεχνίας να είναι η γυναίκα. Η γυναίκα σαν μητέρα, σύζυγος, αδελφή, φίλη και ερωμένη Οι επιφανέστεροι Έλληνες λογοτέχνες έχουν αναδείξει τη μορφή της σε πλήθος κειμένων και ποιημάτων.

 Σε αυτό το φύλλο, σας παραθέτω ένα ερωτικό γράμμα και λίγα αποσπάσματα του Γιώργου Σεφέρη από το δίτομο έργο των εκδόσεων -Ίκαρος-με τίτλο -ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ Μαρώς και Γιώργου Σεφέρη- που κοσμεί και τη δική μου βιβλιοθήκη, σαν δική μου ελαχιστότατη συμβολή στη γυναίκα που  το άλλο της όνομα εξίσου ιερό, είναι η «Αγάπη». Επέλεξα τα γράμματα προς την Μαρώ αντί της ποιήσεώς του, γιατί το αυθόρμητο της αγάπης που αναβλύζει μέσα απο τα γραφόμενά του, ισοβαθμίζει το πάθος και τον ερωτά του με το ποιητικό του ταλέντο. Είμαι βέβαιος ότι, εάν το Νόμπελ τον δικαίωσε και τον χαροποίησε σαν ποιητή, η αγάπη του για την γυναίκα της ζωής του την Μαρώ, τον έκανε ευτυχισμένο. 

Σας παραθέτω μερικά αποσπάσματα επιλογής μου.

«Ξαναδιάβασα τα γράμματά σου από την αρχή. Σου γράφω δύο λόγια αγάπης. Ένα πράγμα αισθάνομαι πως είναι το δυσκολότερο να σου δώσω να καταλάβεις: πόσο σε νιώθω, πόσο σε παρακολουθώ κι από μια σου λέξη ακόμη, όπως άλλοτε από ένα παίξιμο του χεριού σου. Τώρα που ξανακοίταξα όλα αυτά τα χαρτιά, βρίσκω πάντα ένα φόβο μήπως δε λες καλά ότι ήθελες να πεις, ένα δισταγμό μην τύχει και πεις πολλά, και προς το τέλος αρχίζεις κιόλας να γράφεις και να σκίζεις. Άφησε, χρυσή μου, τον εαυτό σου, είναι τόσο χαριτωμένος έτσι όπως είναι, άφησέ τον να μιλήσει όπως ξέρει αυτός. Θα μου πεις: «Εσύ μήπως δεν κάνεις το ίδιο;» Κι αν το κάνω, δεν υπάρχει κανένας λόγος να με μιμηθείς. Το κάνω, άλλωστε, τόσο άσχημα. Αν έχεις απελπισία, δώσε μου την απελπισία σου, όπως μου δίνεις τόσες φορές τη χαρά σου. Δώσε μου ό,τι έχεις κι ό,τι μπορείς. Μα κατάλαβε, επιτέλους, πως δε γυρεύω τίποτε άλλο. Αν αργήσουμε τώρα να ιδωθούμε, θα πρέπει να προσπαθήσουμε μ΄ αυτά τα λίγα και γλίσχρα μέσα που έχουμε, μ’ αυτό το χαρτί που μαυρίζουμε, να είμαστε όσο μπορούμε πιο κοντά, όχι να αποχωριζόμαστε και να πληγώνει ο ένας τον άλλον. Έτσι νομίζω. Αν με θέλεις ακόμη, έλα, χρυσή μου, να τα λέμε όλα χωρίς, να σκεπτόμαστε ότι υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει.

Ξέρεις, συλλογίζομαι ακόμη πως έτσι θα μπορούσαμε, όταν μας δοθεί να ιδωθούμε, να μην πούμε ούτε μια λέξη παρά να χαζεύει ο ένας τον άλλον. Και θα είναι τόσο ξεκουραστικό. Καληνύχτα, αγάπη. Όλη τη μέρα σήμερα γύρευα τη στοργή σου…..»

«Μια βραδιά χαμένη, χαμένη αφού δεν είσαι κοντά μου…»

«μου φαίνεται πώς κάθε γράμμα είναι το τελευταίο, και πως, αν δε σου δώσω ό,τι μπορώ να σου δώσω σε μια στιγμή, δε θα μπορέσω να σου το δώσω ποτέ.»

«τέτοια ώρα πριν ένα χρόνο ξεκίνησα να σ΄ έβρω. Φανερώθηκες μέσα από ένα τίποτε-θυμάσαι; δεν μπορούσα να εξηγήσω από πού βγήκες. Ένας χρόνος και τι μαρτύριο. Σε θέλω. Ας ήσουν εδώ, ας παρουσιαζόσουν όπως εκείνη την αυγή κι ας με κάρφωναν έπειτα με τα εφτά καρφιά πάνω στα σανίδια του παραθύρου που είναι μπροστά μου..»

«Η αυγή με κρυφοκοιτάζει από τα κλειστά παντζούρια. Ξύπνησα μέσα σε μια διακοπή-ένα λάκκο της λογικής μου και της ψυχραιμίας μου-είμαι μόνο μία φωνή και μία επιθυμία. Δεν είμαι τίποτε άλλο παρά ένας άνθρωπος που πονεί διαβολεμένα. Δεν ξέρω τίποτε άλλο παρά πως ξύπνησα καίγοντας και δεν ήσουν πλάι μου. Και είναι μεγάλη κόλαση αυτό, και μου είναι αδιάφορα όλα τα άλλα»

«…φαίνεται σήμερα σ’ αγαπώ σιωπηλά.»

«Πόσα πράγματα που έχω να σου πώ ή να σου δείξω και που δε μ’ άφησε η λαχανιασμένη ζωή μας. Όλα τα πράγματα που λέει κανείς όταν πέσει λίγη μπουνάτσα, όταν ξεδιψάσει λίγο, και είναι σίγουρος πως δε θα χάσει τον άνθρωπό του…»

«…ξέρεις πόσο πολύ είναι για μένα οι λίγες στιγμές μαζί σου;»

«…σου είπα ένα σωρό πράγματα, αλλά εκείνο που ήθελα να πω και μ έκανε να μουντζουρώσω τόσο χαρτί δεν το είπα: είναι σκληρή η ζωή χωρίς εσένα και άδικη…»

«όπως δεν μπορείς να καταλάβεις το ψάρι, αν δεν είσαι ψάρι ή το πουλί, αν δεν είσαι πουλί, έτσι δεν μπορείς να καταλάβεις το μοναχό άνθρωπο, αν δεν είσαι μοναχός. Πώς να με καταλάβεις λοιπόν, χρυσή μου;»

«φοβούμαι μήπως συνηθίσω έτσι πάντα από μακριά να σ αγαπώ..»

«ρωτιέμαι καμιά φορά πως θα μιλούσες, αν ήσουν κοντά μου. Πόσα λίγα πράγματα μπορεί να φτιάξει η φαντασία. Ρωτιέμαι ακόμη πως θα ήσουν, εσύ, ζωντανή, κοντά μου…»

«δεν έχω τίποτα άλλο να σου δώσω τώρα, παρά αυτές τις ανόητες λέξεις…»

«η αγάπη μου ξεπέρασε πια τα λόγια και έχω την εντύπωση πως, αν ήμουν αλλιώτικος θα μ’ αγαπούσες λιγότερο»

«πιστεύω πως εσύ είσαι η ζωή μου…»

«ένα πράγμα με πείραξε, με πλήγωσε βαθιά μέσα στο γράμμα σου. Πώς μπόρεσες, έπειτα από τόση αγάπη, να αισθανθείς ξαφνικά μόνη σου. Aυτό το «μόνη μου έπρεπε» είναι κάτι, πώς να το πω, που με ατιμάζει»

«…Ποτέ δε φανταζόμουν πως θα μπορούσα ν’ αγαπήσω έτσι. Μου είναι αδύνατο να σου εξηγήσω τι είναι αυτό το τρομερά δυνατό και ζωντανό πράγμα που κρατώ μέσα στην ψυχή μου και μέσα στη σάρκα μου…»

«κι αν σου γράφω έτσι που σου γράφω, δεν είναι για να με καταλάβεις, αλλά για να με νιώσεις λίγο πιο κοντά σου όπως, αν ήταν βολετό να σε χαϊδέψω. Τίποτε άλλο»

«Καληνύχτα, αγάπη, έλα στον ύπνο μου.
Ποτέ δεν έρχεσαι στον ύπνο μου. Σε συλλογίζομαι τόσο πολύ τη μέρα.»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Η ομάδα του ΩΡΙΩΝ ΑΠΟ ΧΙΟΥ έλαβε μέρος στους τελικούς του Πανελληνίου Πρωταθλήματος επιτραπέζιας αντισφαίρισης  Παίδων – Κορασίδων για το έτος 2021-22. Αναλυτικά τα...

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Πλήθος κόσμου παραβρέθηκε και φέτος, στο ΧΙΩΤΙΚΟ ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑ «ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ», στον εορτασμό που ενώνει το Χιώτικο στοιχείο της Αττικής, σε ένα όμορφο αντάμωμα φίλων και...

ΑΥΤΟΚΙΝΗΣΗ

Η νέα γενιά του Nissan Qashqai ξεχωρίζει για την αισθητική της, αλλά και την τεχνολογία ασφάλειας που ενσωματώνει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι έχει...

ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ

Στο πλαίσιο του στρατηγικού του στόχου για ενίσχυση της έρευνας και της καινοτομίας   μέσω της ανάπτυξης συνεργασιών με επιχειρήσεις και Φορείς – Οργανισμούς διαμόρφωσης τουριστικής πολιτικής,...