Ειδικότερα, η Στέλλα Καλλή παραδέχθηκε αρχικά πως “κρύφτηκα, το είχα ανάγκη να πάρω μια απόσταση από τα πράγματα. Νομίζω ότι έφτασα σε ένα σημείο που η δουλειά πλέον δεν ήταν ευχαρίστηση για μένα. Είχα πάρα πολύ άγχος, χαλάστηκα και με κάποια πράγματα που θα τα ήθελα αλλιώς. Αλλά δεν μπορώ να ‘μαι αγνώμων γιατί μου φέρθηκε πάρα πολύ καλά, γενικά, το σύστημα”.
“Ήθελα μια ροή που δεν είχα σε κάποια πράγματα. Γενικότερα όμως ήμουν σε μια φάση, και σε προσωπικό επίπεδο και σε διάφορα, που ήθελα να πάρω απόσταση και να το ξαναβρώ από την αρχή, να κάνω τον απολογισμό μου”.
“Ήμουν στο πικ αλλά νομίζω πως ευθύνεται κατά κύριο η ανωριμότητα μου, τότε, να χειριστώ τις καταστάσεις. Δηλαδή θυμάμαι ότι ξεκίνησα κοιτώντας τον προορισμό και δεν απολάμβανα τίποτα. Είχα τεράστιο άγχος για τα πάντα, πνιγόμουν σε ένα ποτήρι νερό, οπότε δεν την χάρηκα ποτέ τη διαδρομή”.
