Η Δανάη Επιθυμιάδη, η ταλαντούχα ηθοποιός που έχει κερδίσει την καρδιά του κοινού, βρέθηκε πρόσφατα στο επίκεντρο ενός νέου επεισοδίου της εκπομπής “Μαμα-δες” που προβλήθηκε από την ΕΡΤ. Στη συζήτηση της με την Ευσταθία Τσαπαρέλη, η Δανάη δεν δίστασε να μοιραστεί τις βαθύτατες σκέψεις της σχετικά με την απώλεια της μητέρας της, η οποία αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για το τελευταίο θεατρικό της έργο.
Η Δανάη Επιθυμιάδη ξεκίνησε την εξομολόγησή της λέγοντας: “Ουσιαστικά έχασα τη μητέρα μου όταν ήμουν 24 χρονών. Ήταν μια περίοδος που προσπαθούσα να βρω νόημα σε αυτή τη δραματική αλλαγή στη ζωή μου.” Αυτή η διαδικασία αναζήτησης νοήματος την οδήγησε στη δημιουργία του θεατρικού της έργου, το οποίο δεν αποτελεί μόνο μια καλλιτεχνική έκφραση αλλά και μια μορφή ψυχολογικής θεραπείας.
Η Δανάη μοιράστηκε ότι αυτό το έργο εξελίχθηκε μέσα της, μεταμορφώνοντας ένα απλό γράμμα από κόρη σε μητέρα σε μια πιο ευρεία αφήγηση. “Αυτό το κείμενο, από το σημείο που ήταν ένα γράμμα από μια κόρη προς τη μητέρα της, κατέληξε για μένα να γίνει μια επιστολή που διαβάζει η μητέρα στην κόρη της,” αναφέρει. Αυτή η ριζική αλλαγή της προοπτικής προσθέτει βάθος στην δημιουργία της και αποκτά ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση.
Στην καρδιά της παράστασης υπάρχει ένας επιλεγόμενος επίλογος, όπου η κόρη βρίσκει ένα γράμμα από τη μητέρα της. “Αυτό το γράμμα είναι Ιδιαίτερα συγκινητικό, καθώς αποχαιρετά τη κόρη της. Όταν το έγραφα, με συνέπεια συγκλόνιζε το πνεύμα μου. Σκεφτόμουν πως ίσως αυτή θα ήταν η δική μου φωνή, αν έπρεπε ποτέ να αποχαιρετήσω το παιδί μου,” εξήγησε η Δανάη.
Αυτή η προσωπική και συναισθηματική προσέγγιση έκανε τη Δανάη να εισέλθει στο μυαλό της και να νιώσει τα συναισθήματα της μητέρας της, κάτι που την ενέπνευσε να μεταφέρει τα δικά της συναισθήματα στη σκηνή. “Τώρα, όταν το διαβάζω, νιώθω ακριβώς τα ίδια συναισθήματα, καθώς σκέφτομαι αν ποτέ θα χρειαζόμουν να πω κάτι παρόμοιο στο παιδί μου,” πρόσθεσε με ειλικρίνεια.
